Eén schaapje liep over de dam, hij wilde liever alleen zijn. Maar het lukte hem maar niet om de andere schapen van hem af te schudden, hoe snel hij ook liep. Want als er één schaap over de dam is, dan wil de rest ook.
Het schaapje begon nog harder te rennen, en hij liep langs de put, waar onlangs nog een kalf in verdronken was. De boer was hier zo van geschrokken, dat hij de bewuste put gedempt heeft. Hij vatte de koe bij de horens en haalde het beest uit de put, en hij keek als een hond op een zieke koe.
Eén ding had de boer wel goed voor elkaar, hij had alle schaapjes op het droge. Maar ja, het schaapje wilde niet langer op het droge zijn. Hij wilde de wijde wereld in, hij wilde dingen ontdekken, hij had genoeg gras gezien.
Het schaapje pakte de eerste beste bus richting de grote stad.
De buschauffeur had even raar gekeken naar het beestje, maar toen het schaapje een aantal gouden dukaten voor hem neerlegde, mocht het schaapje mee rijden.
De gouden dukaten had hij gevonden in een kistje in de tuin van de boer, die hij daar verstopt; een appeltje voor de dorst. Dus heeft het schaapje de gouden dukaten uit het kistje gehaald, en er een aantal appeltjes voor de boer in terug gelegd. Nu heeft hij toch nog wat appeltjes voor in de moeilijke tijden.
Maar het schaapje had nu alles wat hij had aan gouden dukaten aan de buschauffeur gegeven, die tijdens de rit had besloten, dat dit zijn laatste rit zou zijn.
Het schaapje stapte vlakbij een circus uit, en zag daar een slapende wolf liggen. Heel voorzichtig sloop hij langs de wolf, want een slapende wolf loopt geen schaap in de muil. Oftewel, het schaapje zou moeten werken voor zijn geld. Hij huppelde naar de circusdirecteur, en vroeg of hij een baantje voor hem had. De directeur streek even door zijn sik, en bedacht een oplossing voor het schaapje.....
wordt vervolgd....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten