Woensdagmorgen

Woensdagmorgen, half zes.
Vermoeid stap ik uit mijn bed. Eerst maar naar beneden voor een bakkie troost en een sigaret. Ik lees de krant, maar kan mijn aandacht er slecht bij houden.
Ik bereid mij voor op deze dag. De koffie en de sigaret zijn op, en ik sluip weer naar boven, naar de badkamer. Ik poets mijn tanden, en haal een washand over mijn lijf, mijn gedachten blijven maar malen. Wat staat ons te wachten vandaag?
Nadat ik mij heb aangekleed, sluip ik weer naar beneden. Ik zet nogmaals een bakje koffie, en eet een broodje, terwijl ik de computer opstart. Ik krabbel snel een berichtje, en drink mijn vers gezette koffie met mijn tweede sigaret.
Het komt toch weinig voor dat ik nu al twee sigaretten op heb. Ik maak een beker limonade voor zusje voor op school, en zoek er een lekker koekje bij uit.

Woensdagmorgen, kwart over zes.
Ik sluip naar boven, en open de deur van zusje, die nog in diepe rust ligt.
Ik kus haar wakker, en ze vraagt aan mij of ze alsjeblieft nog even mag blijven liggen. Ik antwoord dat ze moet gaan plassen. Ze gaat plassen en ik help haar met aankleden op deze onchristelijke tijd.
Samen sluipen we naar de kamer van broertje. Hij kijkt verschrikt op, en vraagt of hij naar de oppas moet. Ik antwoord dat hij niet naar de oppas moet, maar zusje wel. Broertje gaat even plassen en ik trek hem zijn stoere tuinbroek aan. Met zijn drieën gaan we naar beneden. Broertje krijgt een paar slokjes water en gel in zijn haar. Ik rook mijn derde sigaret van de dag en we lopen naar de gang om te wachten op de oppas.

Woensdagmorgen, kwart voor zeven.
De oppas staat voor de deur en ik geef zusje een dikke kus. De oppas wenst ons succes, en ik stap met broertje in de auto. Het is nog donker en vrij rustig op de weg. Het rijdt lekker door, totdat het bij Hoorn opstroopt, er is een ongeluk gebeurd. Verschrikt kijk ik op het klokje van de auto, we hebben nog tien minuten.
We komen op tijd aan op de plaats van bestemming, en ik parkeer de auto in de parkeergarage. Broertje is erg blij, en heeft geen idee wat er boven zijn hoofd hangt.

Woensdagmorgen, kwart over zeven.
We lopen hand in hand richting de ingang, en ik meld ons bij de receptie. De receptioniste vraagt ons naar de naam, en vraagt ons plaats te nemen in de hal. Inmiddels stromen de kinderen binnen, en ze spelen blij met elkaar.

Woensdagmorgen, half acht.
Een potig uitziende dame stelt zich voor als Anja, en vraagt alle moeders en kinderen haar te volgen. We stappen in de lift naar de tweede etage. In een krappe kamer worden de eerste vier kinderen, waaronder broertje, verzocht om even te gaan zitten. Een andere dame legt door middel van plaatjes en voorwerpen uit, wat er vanmorgen te gebeuren staat. Broertje luistert aandachtig, en laat het allemaal over zich heen komen.

Woensdagmorgen, acht uur.
Anja komt bij ons zitten met een vragenlijst. Terwijl broertje lekker aan het spelen is op zijn toegewezen bedje, beantwoord ik de vragen. Alles is in orde en ik krijg een zetpil en een jasje voor broertje. Broertje laat moedig het zetpilletje bij zich inbrengen, en krijgt zijn nieuwe "blouse" aan.
Als broertje gereed is, mogen we samen naar het kamertje waar we eerder binnenkwamen. Broertje speelt nog wat, terwijl ik een groene jas, slofjes en een muts toegewezen krijg.

Woensdagmorgen, kwart voor negen.
Een meneer in een groene jas, en een groene muts op, komt ons ophalen. We worden meegenomen naar een andere kamer waar een tafel en een heleboel apparatuur staat. Broertje wordt op een tafel neergezet, en kijkt wat angstig om zich heen.
Broertje krijgt een kap op zijn neus. Hij laat het allemaal maar over zich heen komen, maar wordt toch wat onrustig. Dan gaan zijn oogjes dicht en valt hij in een diep slaapje. Ik word meegenomen door een dame. Het is nu afwachten.

Woensdagmorgen, negen uur.
Ik neem plaats in de kamer waar broertje straks terug komt. Eén meisje is al terug, en huilt aan één stuk door. Op haar gezicht zijn sporen van bloed te zien.
Ik houd mij groot, maar diep in mijn hart ben ik bang voor wat ik straks aan zal treffen. Ik drink een kopje koffie en verlang naar een rokertje.
Het meisje spuugt bloed op.

Woensdagmorgen, kwart over negen.
De telefoon gaat en de potige dame verteld mij dat broertje klaar is.
Ik volg haar, en de deur van de zaal wordt geopend waar broertje ligt.
Er loopt flink wat bloed uit zijn neus en uit zijn mond. Hij is onrustig, en wil de pleister van zijn hand halen waar een waaknaaldje onder zit.
Broertje wordt meegenomen naar de kamer waar ik eerder heb zitten wachten. Hij wordt in mijn armen gelegd, en huilt hartverscheurend met een schorre stem. Als hij wat bedaart is, bel ik zijn papa. Papa belooft om nu vanuit Amsterdam naar Hoorn te komen.

Woensdagmorgen, tien uur.
Broertje heeft één keer flink bloed gespuugd, maar hij heeft ook al goed gedronken. Hij slaapt af en toe, en wordt dan weer huilend wakker.
Papa komt binnen, en hij treft een slapend broertje aan. Ik schud broertje rustig wakker, en wederom spuugt hij bloed. Hij drinkt weer wat en valt weer in een diepe slaap.

Woensdagmorgen, elf uur.
Eén van de ouders zet de tv aan, en broertje begint te ontwaken. "Diego" is op tv, en broertje begint in ene alert te worden. Ik vraag of hij een ijsje wil, en dat wil hij best wel. Broertje zit lekker bij papa, en het ijsje gaat helemaal op.
Voor Anja is dit het signaal dat het goed gaat, en het waaknaaldje wordt verwijdert. We kleden broertje aan, en mogen naar huis.
Broertje is stil en zegt geen woord; hij heeft het gehad. Broertje vindt het niet fijn, dat zijn keel- en neusamandelen verwijdert zijn....