niet voor de zwakke maag

Waarschuwing! De volgende blog bevat fragmenten die niet geschikt zijn voor mensen met een zwakke maag. Deze mensen worden dan ook verzocht deze pagina te sluiten, en verder te gaan met hun dagelijkse bezigheden.
Echter, lezers die ook ouders zijn en op zoek zijn naar herkenning worden geacht om rustig door te blijven lezen, en geen voorstelling te maken over onderstaand blog.

Ik ben nog maar 3 jaar, en kan mij nog niet helemaal goed verstaanbaar maken, net als mijn mama, die kan zich ook niet goed tegenover mij verstaanbaar maken. Gek hè.

Ik heb vanavond erwtensoep (of snert zoals mama dat zegt) gegeten, en eigenlijk vind ik dat best een beetje vies, dus doe ik moeilijk met het eten.
Gelukkig mag ik er een broodje bij, en ik eet toch mijn hele bordje soep op.
Na de soep eet ik nog een lekker danoontje.

Na het eten mag ik nog even tv kijken, en daarna gaan ik en mijn grote zus douchen met mama. Joepie! Want dat vind ik het leukste; douchen met mama.

Na het douchen kleedt papa mij aan, en mama leest mij voor uit Dikkie Dik, het verhaaltje over de robot, want die vind ik zo leuk.

Ik ben best moe, en ga lekker slapen.
Ik lig al uren te slapen als mama, gekleedt in haar pyjama in paniek mijn kamer binnen komt. Ik ruik mezelf en kijk om mij heen en naar mijn pyjama. Getver...wat ik dat nu voor smurrie?
Mama zegt dat ik gespuugd heb, en dat ik moet douchen. Papa is er niet, want die is bij oma op verjaardag.

Mama trekt mijn "Tijgetje"-pyjama uit, en ik sla mijn armpjes om mij heen.
Bah, ik krijg het koud, en ik was net zo lekker warm.
Mama neemt mij mee naar de douche, en die wil niet echt warm worden.
"Schiet nou op mens!" Ik begin te huilen, en mama zegt lieve woordjes tegen mij. Eindelijk is de douche lekker warm, en mama zet mij onder de douche.
Mama zegt dat ze mijn haar moet wassen, want er zit een hele klodder spuug in.
Nu moet je weten dat ik een enorme hekel aan haren wassen heb; Dit is niet leuk!! Daarna pakt mama een washandje en wast mij van top tot teen met babyzeep.

Mama pakt een grote handdoek en draait de douche uit.
Mama wikkelt mij in de grote handdoek, en zet mij voorzichtig op de grond van mijn slaapkamer, terwijl ze blijft herhalen dat ik niet met mijn kussen verder kan slapen en ook niet met olifant, mijn beste vriendje.

Terwijl ik een beetje praatjes begin te krijgen, haalt mama alles van mijn bed, zoekt uit wat vies en schoon is, en gooit de vieze zooi in de badkuip.
Nou, daar snap ik dus helemaal niets van, dat hoort toch in de wasmachine? Zelfs olifant moet in de badkuip! Het zal allemaal wel, misschien zal ik ze ooit begrijpen; die grote mensen.

Mama legt een handdoek op mijn matras, en spant een schoon laken om mijn matras. Over mijn dekbed komt mijn "Diëgo"-overtrek, mijn favoriete overtrek.
De kussensloop legt ze op de plek van mijn kussen. Mama weet heel goed dat ik dat wil, want als ze die niet neerlegt, dan raak ik in de war. Alles moet volgens mijn regelmaat.

Als mijn bedje is opgemaakt, ben ik aan de beurt. Mama tilt mij zachtjes op bed, en haalt de grote handdoek van mij af, en doet mijn nachtluier weer om.
Ik krijg een schone onderbroek en hemd aan. Uit de kast pakt ze een gloednieuwe "Superman"-pyjama. Binnen een minuut ben ik weer aangekleed.
En mama blijft maar herhalen; olifant in de was, kussen in de was. "Ja, ja, nu weet ik het wel hoor. Ik weet dat ik regelmaat nodig heb, maar dit is wel een beetje té; ik slaap vannacht zonder kussen en olifant, klaar!!"
Mama vraagt of ik nog misselijk ben, en ik antwoord dat ik niet misselijk meer ben. Mama geeft mij een kusje, en ik kan eindelijk slapen.
"Wat een onzin, zeg! Ik sliep lekker, en dan gaat ze mij wakker maken. Ik had er toch geen last van? Ik stonk een beetje, meer niet."

Ik val eigenlijk snel weer in slaap, terwijl mijn mama alle viezigheid uitspoelt in bad. Ik weet dat ze naar bed wilde gaan, maar dit moest eerst nog gebeuren.
Mama zet daarna de wasmachine aan, en gaat nog even naar beneden om een briefje voor papa neer te leggen, daarna gaat ze slapen.

Ik heb lekker de hele nacht doorgeslapen, en moet vanmorgen naar de oppas.
Als mama komt, vraag ik toch nog even voor de zekerheid of ik toch niet naar de oppas hoef. Mama zucht, en zegt dat ik wél naar de oppas moet.
Ik weet dat mama het niet leuk vindt, dat ik dat iedere keer weer vraag, maar ik kan het toch proberen?

Ik ben deze morgen best opgewekt, en ik ga voor één keertje blij mee met de oppas. Maar daar moet ik natuurlijk ook even laten zien, hoe goed ik kan spugen, dus ook voor haar een lekkere zure smurrie over haar laminaatvloer.

De rest van de dag heb ik mij ingehouden, tot vanavond.
Ik heb geen zin in spaghetti en klaag over buikpijn. Ik hoef gelukkig niet verder te eten, en ga even bij mama zitten.
Ik speel wat met mijn autootjes en voel me plotseling weer niet goed.
Stilletjes ga ik bij mama zitten, en vanuit het niets gooi ik alles er weer uit.
Ik zeg dat ik nu klaar ben, en ga verder met mijn dagelijkse bezigheden.

Tja, een kind zijn is niet altijd even makkelijk hoor...en als mijn mama vraagt wat er is, dan zeg ik steevast; "Niets hoor...."