storm, zon en sneeuw

Harde wind en regen! Dit bepaalde ons weerbeeld afgelopen week.
Stap je net de deur uit om naar school te wandelen; stortbui op je kop! Ken je dat?

Ik heb drie favoriete weertypes, namelijk zon, sneeuw en storm. Maar dat laatste dan zonder regen.
Wat heb ik dit jaar genoten van die storm op de 18-de januari. Gelukkig was ik vrij, en kwam manlief ook eerder naar huis.
Ik heb een wandeling gemaakt naar het IJsselmeer, en heb daar genoten van het schouwspel. Maar ik vond het ook best spannend, want het IJsselmeerwater bleef allang niet meer binnen de perken. Nee, het stroomde "gewoon" over het gras en de weg. Aangezien wij dichtbij het IJsselmeer wonen, was ik daardoor best ongerust. Wat als het water....tja, daar dacht ik liever niet aan.

Ook was het een mooi dagje voor de houthandelaren. Alleen al hier in het blok, moesten drie schuttingen vervangen worden. Het enige voordeel hiervan is, dat wij nu aan beide kanten dezelfde schutting hebben.

Van zon en warmte kan ik ook enorm genieten, het liefst lig ik dan 's middags in het zonnetje. Oogjes dicht en bakken maar, met mijn mobieltje naast mij, waar ik het alarm van heb gezet, zodat ik niet te laat op school kom om mijn dochter op te halen.
Ik ben een typetje; "even liggen en bruin" en dat is mooi meegenomen. Ik ben trots op mijn kleurtje, die ik van mijn papa heb geerfd, al kon ik hem nooit inhalen met mijn kleur. En als ik lekker bruin ben, dan voel ik mij goed!!

Ik kan dan ook best balen als ik moet werken, als het zonnetje zo uitbundig straalt. Buiten schooltijden en in de weekenden en vakanties ben ik vaak te vinden bij het IJsselmeer. Waar ik tijdens de storm nog een caravan door de lucht zag vliegen, lig ik op diezelfde plek dan heerlijk te bakken of ben met mijn dochter in het water te vinden.

Het derde weertype waar ik van hou is sneeuw. Helaas sneeuwt het hier niet vaak, maar die van 2 maart 2005 was wel een topper. Ik kon mij niet herinneren wanneer ik voor de laatste keer zoveel sneeuw heb gezien.
Op wintersport ben ik nog nooit geweest, dus die optie kan ik ook niet mee tellen.

Op die 2 maart moest ik werken, en ik ben dan ook door de sneeuw naar mijn werk gegaan. Ik kwam te laat, maar dat maakte niet uit; iedereen was te laat. Maar als ik naar buiten keek vanaf de werkvloer, baalde ik; ik wilde naar huis, ik wilde spelen in de sneeuw met mijn dochter en sleetje rijden.
Ik ben toen naar mijn chef toegestapt en heb hem gevraagd of ik eerder naar huis mocht. Hij aarzelde een beetje, maar liet mij toch gaan.
Ik ben zo snel als het lukte naar huis gereden, ik hield mijn werkschoenen aan, en sommeerde mijn dochter om haar dikste kleren aan te trekken. We haalden de slee bij oma op, en samen zijn we naar het park gegaan. Wat hebben we een plezier gehad zeg! Blauwbekkend kwamen we thuis en 's avonds was iedereen buiten om met de kinderen te spelen. De buurmannen hadden zich klaargestoomd voor een sneeuwballengevecht. Wat was dat leuk zeg!!

Maar zo snel als de sneeuw kwam, zo snel was het ook weer verdwenen en een maand later lag ik alweer in de tuin om van het voorjaarszonnetje te genieten. Het is toch een raar iets, dat weer....