Tja, na mijn laatste blogbuster is het natuurlijk moeilijk om weer een blogbuster te maken. Het zal niet lukken, deze verhalen schieten mij zo'n één keer per maand binnen. Maar het is wel leuk om de reacties op mijn hyves te lezen, waar ik sinds kort mijn verhalen naar toe link. Dan hoeven de trouwe lezers niet iedere keer hierheen te surfen, maar kunnen ze het gewoon op mijn hyveblog lezen.
Gistermiddag was het zover, Sinterklaas had zijn kadootjes gedropt bij opa en oma. Anderhalve maand geleden hebben wij met de familie van Wil lootjes getrokken. Gewoon waar de kinderen bij waren. We hebben onze dochter een eigen lootje laten trekken, met haar eigen wensen er op. Niks geen vragen van haar kant, ze accepteerde het.
Zogezegd werden we dus gistermiddag bij opa en oma verwacht. Sinterklaas had zijn kadootjes al onder trap uitgestrooit en dat was niet zo slim. De rest van de familie was er namelijk nog niet, en de kinderen moesten zich dus enorm inhouden om zich niet op de kadootjes te storten.
Toen na een uur eindelijk de hele familie compleet was, kon het uitpakfestijn beginnen. Onze dochter en zoon mochten de kadootjes één voor één uitdelen, en dat was nog best moeilijk. Want natuurlijk wilde mijn dochter iedere keer een kadootje voor haar zelf pakken, maar zij werd bruut tegen gehouden door de rest van de familie. Ze moest ook voor de anderen een kadootje uitzoeken, en dan het liefst met de gevreesde rijm. Een ieder had enorm zijn best gedaan op een woordje, en de kadootjes waren ook best leuk. Voor 15 euro kan de Sint nog best goed inkopen doen. De kinderen kregen een aantal kadootjes waar ze om gevraagd hadden, maar ook genoeg spullen die waarschijnlijk iets minder lang mee gaan. Ik heb daar wel een benaming voor, maar houd ik lekker voor mijzelf.
Ik heb genoten, maar ik heb mij ook een beetje geërgerd over de steken onder water, dat wij ons zoontje niet genoeg "drillen", waarop ik mij afvraag aan wie het dan ligt; ligt het aan de ouders of aan het kind.
Onze dochter is een behoorlijk braaf en sociaal meisje, die hebben wij toch ook zelf opgevoed? Onze zoon heeft iets meer aanpak nodig, maar wij vinden zelf dat het hartstikke goed gaat. Het ene kind is de andere niet, en wij doen genoeg ons best. Ik vind dat mensen niet zo moeten oordelen, houdt het in ieder geval voor jezelf.
Ik ga mijn kinderen in ieder geval niet zo strak houden dat ze helemaal niet kunnen genieten of boeven. Maar er zijn natuurlijk grenzen.
Laat mensen eerst eens naar hun eigen situatie kijken, ik zou daar zo graag iets over willen zeggen, maar ik houd verstandig mijn mond. Maar genoeg gezeurt hierover. Ik hou van mijn kids, en ik vind ze uniek zoals ze zijn.
Na afloop aten we gezamelijk een lekker soepje met een broodje. Romy was erg moe, en aan het hoesten. Zij was erg verdrietig, ze had het gehad.
Als je denkt dat het nu klaar is met de goede Sint, eh...nee, woensdag zet hij nog twee zakken bij ons voor de deur.....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten