Als verslagen zit ik hier achter mijn computer.
Ik ben verslagen door het brein van mijn dochter.
Haar brein is niet meer onbezorgd en blij, maar wordt vergald door angsten en verdriet. Ik mis de blije en makkelijke dochter van een half jaar geleden.
Mijn dochter die voor niets en niemand bang is, is binnen een paar maanden veranderd in een angstig kind. Ik vraag mij af hoe het nu gekomen is. Is het de overstap naar groep 3 geweest? De drukte voor Disneyland? Ik weet het niet, en zij ook niet.
In ieder geval is de sfeer hier in huis dusdanig verpest, dat ik tussen al die takken door niet meer een uitgang kan vinden.
Ik loop als een zombie rond, omdat ik haar emoties en negatieve energie opzuig. Tenminste.....zo voelt het voor mij.
Mijn glimlach ben ik ergens vergeten mee te nemen naar huis, want hier in huis is het plezier ver te zoeken. De twee weken kerstvakantie zijn in ieder geval behoorlijk in het water gevallen, op Disneyland na dan. Want tijdens die drie dagen hebben wij haar niet gehoord.
Eergister heb ik zorgenpoppetjes voor haar gekocht, zodat ze 's avonds haar zorgen tegen de poppetjes kan vertellen. Vandaag heb ik een edelsteen voor haar gekocht, en positieve kaartjes. Verder heeft mijn zus nieuwe bach-bloesemdruppels voor haar gemaakt.
Als ze naar bed gaat, gaan we samen op zoek naar positieve en leuke dingen die ze heeft meegemaakt, maar het lijkt niet te lukken. Ik kom niet meer bij het blije gedeelte van haar brein, het lijkt wel of deze op slot zit!
Het is nu wel van groot belang dat ik mijn koppie niet laat hangen voor haar en de rest van het gezin, maar ook moeders geven de moed wel eens op......
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
dit komt in elk huis gezin voor, zelf posetief blijven denken. maar een kind liefde geven ,maar liefde kopen door cadeautjes te geven werkt aver rechts verkeerd zelf kalm blijven als je zelf driftig word helpt niet kinderen op voeden is zo gemakkelijk niet ze gaat moegen toch naar school komt er weer rust in de tent
veranderingen in een kind gaan soms veel te snel voor ouders/volwassenen
woede verdriet en wanhoop steken dan al gauw de kop op
bij beide partijen is dat het geval echter de uitingen verschillen nogal
zoals je zelf misschien wel weet kunnen ontwikkelingen die nu enorm zwart en negatief zijn later(soms jaren) toch belangrijk en positief blijken te zijn
niet dat dat iets is waar jullie nu iets aan hebben
het is als een berg waar je overheen moet
geen pieken zonder dalen
en hoe dieper het dal des te hoger de top
zolang je blijft lopen en klimmen kom je de berg wel over
zelfs als je afentoe terug glijdt
heel veel sterkte gewenst met z'n allen
samen staan jullie sterk en moeten jullie het doen
Een reactie posten