fantasieën en enge dromen

We hebben de deur van 2007 dichtgedaan en zijn de deur van 2008 binnengestapt.
Met het binnenstappen van 2008 hoop ik van harte dat onze dochter haar fantasieën en enge dromen in 2007 heeft laten liggen.

Radeloos zijn wij als ouders. Onze dochter heeft te kampen met "enge" gedachten en nachtmerries. Het is moeilijk om mee om te gaan. De eerste keren moest ik er een beetje om lachen, maar het lachen is langzamerhand overgegaan in boosheid om de onmacht die wij erover hebben.

Wolven, slangen, enge dieren, brand en nog meer angstige fantasieën bepalen het beeld in haar hoofd. Praten als brugman werkt niet, misschien moet ik het als brugvrouw proberen?

Het is zelfs zo erg geworden, dat ze mij vorige week in het midden van de nacht zo boos heeft gekregen hierover, dat ze bijna bang voor mij werd.
Ik verloor sinds lange tijd weer eens mijn zelfbeheersing.
Ik begon te schreeuwen en verklaarde haar voor gek, en zei dat ik haar een raar kind vond. Dat is iets wat je natuurlijk nooit tegen een kind moet zeggen, maar ik wist het echt niet meer. Schreeuwen in het midden van de nacht is iets wat je niet uit plezier doet, zeker niet als je buren onbedoeld mee kunnen genieten van deze uitbarsting.

De volgende dag was het weer raak omdat ze niet mee naar de tuin wilde om sterretjes af te steken. Ze was doodsbang dat er leeuwen en tijgers in de tuin zaten.
Eerst dreigde ik weer mijn zelfbeheersing te verliezen, maar ik bedacht mij.....Samen spraken wij af dat we de angstige gedachten te lijf zouden gaan!
We bespraken haar angst, en ik verzekerde haar dat als ze nu mee naar buiten zou gaan er absoluut geen tijgers en leeuwen zouden zijn, en dat als ze binnen zou komen ze een dikke high-five van mij krijgen omdat ze haar angst overwonnen had.
En het werkte; ze ging trots mee naar buiten en kwam nog trotser binnen.
Ze had zichzelf overwonnen!

Daarna ben ik begonnen met haar te magnetiseren voor het slapen gaan met een rustgevend muziekje op de achtergrond. Na deze behandeling jagen we de enge dromen en fantasieën al van te voren weg. De ene keer met woorden, de andere keer met een zogenaamd jachtgeweer. We doen het zoals zij dat wilt, en ik doe mee.
We hebben ook tv-maatregelen genomen; voor haar alleen nog maar Nick jr. en voor de rest geen andere tv-zender.
Het is moeilijk, want bij alles wat wij kijken op tv moeten we opletten of iets niet eng wordt.

Ik heb haar, na met een vriendin hierover te hebben gepraat, ook eerlijk opgebiecht dat ik vroeger ook heel erg angstig was. Ik kon fictie en realiteit niet van elkaar scheidden, en dat leidde ook tot slapeloze nachten. Ze was opgelucht na mijn woorden, want haar mama heeft het ook gehad. Ik legde haar uit, dat ik al die jaren voor niets bang ben geweest, en dat dát eigenlijk domweg zonde van mijn tijd is geweest.
Ik heb haar alleen niet verteld dat het bij mij later erger werd toen ik dacht dat er overal geesten in ons huis zaten. Het duurde bij mij tot en met mijn puberteit.

Het gevolg van mijn behandelingen is nu dat ze al 3 nachten aan één gesloten heeft "doorgeslapen". Ze is trots op zichzelf, en als ze weer "raar" doet, dan proberen wij haar weer op te peppen. Maar het blijft moeilijk.

Mocht het echter niet overgaan, dan overweeg ik serieus om voor haar professionele hulp in te schakelen.

Maar ik blijf positief, in 2008 zal zij zichzelf overwinnen!!