genummerde schaapjes

Ik en mijn zesjarige dochter zijn op weg in de auto. Waar wij naartoe gaan, maakt niet uit.

Veel leuker zijn de schapen die buiten in de wei weer heerlijk staan te grazen. Plotseling valt het mijn dochter op dat de schaapjes een groene verfvlek op hun rug hebben en er staat ook een nummer op.
"Waarom is dat, mama?" vraagt ze nieuwsgierig. Ze is een beetje té nieuwsgierig de laatste tijd. Terwijl ik nog nadenk over mijn antwoord, weet ze zelf het antwoord al.
"Ik weet het, mama." zegt ze. "Omdat de schapen zoveel op elkaar lijken, krijgen ze allemaal een nummer, zodat de boer weet wie het zijn."
Ik lach en houd het hierbij, ik vind het een goed antwoord.

Ze vraagt of wij ook op een boerderij kunnen gaan wonen, dan kunnen we dieren gaan houden. Maar het belangrijkste zijn dan de schapen. Ze vraagt of zij de schapen mag verven als wij op een boerderij gaan wonen. Ik glimlach en antwoord dat we geen centjes hebben om naar een boerderij te gaan verhuizen. Al zie ik het in gedachten wel voor mij...Een grote boerderij met schaapjes en een paard voor mijn dochter. Dat lijkt haar helemaal het einde. Mij niet hoor, ik ben bang voor paarden. Joepie, mama is ook ergens bang voor. Verder zou ik nog wel wat kippen willen hebben en natuurlijk mijn grootste vrienden; een heus ganzenpaartje..

Omdat ik zelf niet helemaal bekend ben met de nummers op de ruggen van de schaapjes, leg ik het "probleem" voor bij vrienden. Die beginnen gelijk te lachen en ik snap nu dat mijn gedachten toch goed zijn. De genummerde schaapjes zijn of worden (daar ben ik nog niet helemaal over uit) "genomen" door de ram.

We beginnen te fantaseren...een oude uitgen##kte ram, met een leesbrilletje op zijn snuit, die op een papiertje afvinkt wie hij allemaal heeft genomen.
Wat een lol kun je dan hebben om zoiets simpels als een genummerde schaap. Het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes kunnen nog even in de ijskast blijven staan. Maar ik ben mij ervan bewust dat ooit toch eens de echte vraag komt....