winter

Als ik de weersvoorspellingen lees, dan word ik er niet echt vrolijk van.
Maar ik zie dat de lente onderweg is. Mijn hortensia begint te knoppen en andere voorjaarsbloemen beginnen hun kopjes te laten zien. Het is wel vreemd voor de tijd van het jaar, maar vorig jaar was het niet al veel anders.

Als ik nu naar buiten kijk, dan glimlacht het zonnetje mij tegemoet. Ik glimlach terug.
Als ik naar mijn barometer kijk, dan grommen de regenwolkjes naar mij. Ik trek een eng gezicht (zal mijn dochter niet leuk vinden) en grom nog harder terug. "Wegwezen", grom ik.

Als winters nu echte winters waren, dan zou ik genieten. Sneeuw en vorst zijn zeker aan mij besteedt; Dikke jas aan, een warme sjaal om nek, en handschoenen aan. Als ik dan de voordeur open trek, dan snuif ik de winter op. Heerlijk!

Helaas, de winters zijn niet meer zo winters. Het is te warm voor de tijd van het jaar, en het regent en stormt. Ik word daar niet vrolijk van.
Maar in plaats van de hele tijd blijven kniezen en klagen, kijk ik naar de knoppen in mijn planten en zeg ik tegen mezelf dat we de langste tijd van de winter alweer hebben gehad. De dagen zullen weer langer worden, en de temperatuur zal ook snel weer aangenamer worden. Nog even volhouden, Miek!