De afgelopen dagen heeft Nederland massaal kunnen genieten van de sterke voorjaarszon. Er is reuring op straat en in de tuintjes. De terrasjes zitten weer vol en Nederland geniet!
Hier hebben we ook nog even genoten van het mooie weer. De kinderen zijn bijna niet binnen geweest, evenals mijzelf. Doordat ik de huid van mijn vader heb geërfd, was ik al snel voorzien van een mooie bruine huid. En wat gebeurt er met iemand die zich volpompt met de Vitamine D? Die gaat zich goed voelen. Ik vind het heerlijk om buiten te zijn en van het zonnetje te genieten, maar gister had ik weer last van weemoed.
Ik had spullen mee naar buiten genomen om in te pakken en ik zat rustig op mijn gemakje het servies te voorzien van een krantenpagina. Langzaam maar zeker werden de kastjes steeds leger. "Het lijkt wel of ik op vakantie ga," zei ik tegen mijn mannetje. "Alleen kom je niet meer terug," antwoordde hij droogjes. Ik keek naar de kinderen die zich prima vermaakten in onze zonnige achtertuin en voelde mij prompt een beetje verdrietig worden. "Waar doe ik dit toch allemaal voor?" spookte door mijn hoofd.
Ik maakte een sopje, stak een wierookstokje op en hervatte mijzelf. De geur van mijn sopje en het wierook, maakte mij weer rustig en ik besloot mijn achtergestelde huishoudelijke taken maar weer eens op te pakken. En zo sopte ik mijn gedachten weg. Want morgen gaat het toch echt gebeuren, dan krijgen wij vroeg in de morgen de sleutel van onze andere woning.....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten