Terwijl ik met mijn kinderen heerlijk bij het IJsselmeer vertoef, dwalen mijn ogen af naar een leuk schouwspel. Op en rond de schommel zitten een aantal jongens van een jaar of 16-17. Een paar meter verderop ligt een groepje meiden met veel te grote zonnebrillen die net doen of ze het niet in de gaten hebben. De jongens proberen aandacht te trekken met hun gespierde torso's en hun sensuele, maar o zo stoere blikken.
Onbewust denk ik terug aan mijn eigen puberteit. In de zomer was ik altijd bij het zwembad in Enkhuizen te vinden, waar het krioelde van de mooie jongens. Stekeltjes haar of juist lang haar, ze waren supermooi in mijn ogen. De meeste jongens stonden in Enkhuizen op de camping en kwamen daar elk weekend en elke vakantie met hun ouders. Hun missie was om een meisje te scoren, maar mijn missie was eigenlijk precies hetzelfde.
Het was een mooie tijd; stoeien in het water, beetje flirten op de handdoek of ietsje meer 's avonds op het strand. Natuurlijk waren er meer kapers op de kust, maar over het algemeen maakte ik ook veel vriendinnen, op één meisje na. Zij was verliefd op dezelfde jongen als ik en dat zorgde voor haat en nijd tussen ons twee. Zij ging zelfs zo ver dat ze mijn zwangere zus bedreigde. Uiteindelijk heb ik de strijd opgegeven, ze mocht hem hebben. En ja, toen was het niet zo leuk meer voor haar.
Als ik terug denk aan die tijd, dan voel ik ook schaamte. Hormonen gierden door mijn lijf en op een gegeven ogenblik was het echt pakken wat je pakken kan, tot het asociale aan toe. Domweg een willekeurige jongen uit Enkhuizen proberen tot zijn hoogtepunt te krijgen was één van mijn schaamteloze en ondoordachte acties, om vervolgens door zijn vrienden te worden uitgejouwd voor "geile". Met het schaamrood tot aan mijn kruin, leerde ik weer een nieuwe les. Hoe kon ik zo stom en naïef zijn? Natuurlijk zou hij het tegen zijn vrienden zeggen, stom stom stom! En zo is leven, je leert van je (schaamteloze) fouten en je zal het niet nog een keer doen.
Als ik weer terug kom in het heden zie ik dat de jongens het hebben opgegeven, ze liggen alweer in het water met hun stoere blikken. Ik grinnik en kijk naar mijn lieve kindertjes. Over nog geen tien jaar ligt mijn dochter hier waarschijnlijk ook met een veel te grote zonnebril met jongens te flirten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten