Operatie geslaagd!!

Zijn oude huidje werd kaal en dun. Als dit zo door ging, dan zou hij een vroegtijdige dood sterven. Er moest ingegrepen worden.

Na goede afspraken gemaakt te hebben met zijn eigenaar, ging ik voorzichtig aan de slag. Eerst werd hij voorzien van een nieuwe onderhuid, voorzichtig werden de hechtingen geplaatst. Na deze ingreep zag de patiënt er al een stuk beter uit. De patiënt hield zich kranig en ik vertelde hoe trots ik op hem was. Ik moest aan zijn eigenaar denken, die inmiddels maar was gaan slapen, hij kon de spanning niet meer aan.

Na de eerste huid, werd hij voorzien van een tweede definitieve huid. Zorgvuldig als ik ben, ging daar veel tijd en hechtingen in zitten. Na een ruim drie uur durende operatie, was de patiënt weer als nieuw en keek hij mij dankbaar met zijn zwarte oogjes aan. Hij klaagde over een stijve nek en stijve ledematen. Ik vertelde hem dat ik die wat strakker had getrokken, omdat het toch allemaal wel los was gaan zitten in de loop der jaren, het zou vanzelf weer soepel worden. Hij probeerde te knikken, maar het lukte niet. Ik begreep zijn dankbaarheid.

Ik bracht hem terug naar zijn eigenaar, die in een diepe slaap lag en legde zijn vriend bij hem in bed, waar hij kon uitrusten van de ingreep. Tevreden keek in terug op een urendurende ingreep, maar het was de moeite waard, Olifant was weer voorzien van een nieuwe huid van een katoenen washand en een stuk van een oude handdoek. Hij kan er weer jaren tegen aan. En zijn eigenaar? Die stapte vanmorgen tevreden met Olifant in zijn handen uit bed. Operatie geslaagd!!