verven en niezen

Vandaag is het 4 mei, de dag van de dodenherdenking. Voor ons een gewone werkdag en daarom zitten we alweer klaar om naar het nieuwe huis te gaan.

Gistermorgen moest er eerst grote boodschappen gedaan worden, dus voordat Wilfred naar het nieuwe huis ging was het rond half elf. Ik zou er achter aan komen met onze dochter (onze zoon was al met zijn vader mee). Ik raakte echter aan de praat met de buren van het oude huis en voordat ik wegging liep het tegen half twaalf. Mijn dochter en ik reden eerst nog langs de bakker voor een gebakje en een lekker koekje. Mijn dochter bewaarde de gebakjes in haar fietsmandje, maar net voor het nieuwe huis lagen ze samen met mijn dochter en haar fiets op straat. Ze was gevallen. De schade viel mee, alleen wat schaafwondjes en de gebakjes zagen er ook nog goed uit.

Ik dronk een kopje koffie met Wilfred en ik ben naar de schilderswinkel gereden voor twee potjes verf, terwijl Wilfred de gang aan het schilderen was. Onderweg naar Enkhuizen bleef ik de gehele weg niezen, ik heb het idee dat ik behoorlijk last heb van de verflucht, maar het zou ook kunnen dat ik last heb van hooikoorts. Ik weet het niet, maar ik voelde mij helemaal niet lekker. Bij het huis aangekomen voelde ik mij echt een beetje ziek en ik besloot om naar het oude huis te gaan om even in het zonnetje te gaan slapen. De kinderen waren inmiddels hartstikke lief aan het spelen, dus daar hoefde ik mij geen zorgen om te maken. Na een uurtje in de tuin te hebben geslapen, ontwaakte ik fris (het was ook een beetje fris buiten) weer uit mijn slaap. Ik stapte direct weer op mijn fiets en meldde mij bij de baas. Ik ben lekker in het zonnetje planken en deuren gaan schilderen, terwijl onze dochter zich vermaakte met een klasgenootje en onze zoon met het broertje van haar.

Terwijl Wilfred de gang heeft afgesaust, heb ik de vensterbanken afgeschilderd. Wat een verschil!! Onze dochter had inmiddels gevraagd of zij bij haar klasgenootje mocht slapen en wij vonden dat goed. We hebben haar voor de rest van de middag niet meer gezien.

Rond kwart over vijf zijn we voldaan naar ons oude huis vertrokken om een soepje en een broodje te eten. Ik besloot nog wat extra fruit tot mij te nemen voor de vitamientjes, want het water liep mijn neus uit. Na het eten zijn we richting de garage vertrokken om Wilfred zijn bus op te halen en van daar uit zijn we richting het logeeradresje van onze dochter gereden. Het huis staat vlakbij ons huis en is exact hetzelfde als die van ons, alleen is deze contra gebouwd. De grond rond het huis is enorm groot, maar er moet een hoop aan gebeuren. Zij wonen er ook pas. Ik bekeek het verschil tussen hun en ons huis en ik voelde mij bijna opgelaten, want wij hebben echt niets te klagen, zo af als het bij ons is.

Na onze dochter een kusje te hebben gegeven, ben ik naar het nieuwe huis gereden en kreeg onze zoon een slaapkusje van papa. Ik ben met onze zoon naar huis gereden, waar we nog even samen gedouched hebben en daarna ging hij met rode konen naar bed. Ik nestelde mij op de bank voor de televisie en keek een film over de oorlog.