donderdag 17 juli 2008

de kindertandarts

De kinderen zijn net als hun moeder, niet gezegend met een goed gebit. Als kind zat ik al regelmatig bij de tandarts en werden mijn melkkiezen gevuld met van die "prachtige" zilveren vullingen. Bovendien zijn er door een ontsteking, twee kiezen getrokken. Al ben ik nu blij met mijn prachtige witte en rechte tanden, waar nooit een beugel aan te pas is gekomen, het blijft slecht. Wit en recht is dus geen garantie voor een sterk gebit.

Mijn dochter en zoon hebben helaas ook een slecht gebit. Zij hebben een aandoening aan hun gebit dat "kaaskiesjes" heet. De kiezen vertonen witte vlekken, net als oude kaas, vandaar de naam. De tandarts wijdt dit aan het feit dat ze als baby inhalers gebruikt hebben, dit schijnt funest te zijn voor het gebit.

Mijn dochter was 4 jaar jong, toen de tandarts al drie gaatjes constateerde in het prille melkgebit. Ze was doodsbang voor de tandarts, dus werd ze doorgestuurd naar de kindertandarts in Wognum, die moesten de klus van het vullen maar klaren. In eerste instantie baalde ik enorm, want nu moest ik "helemaal" naar Wognum voor een paar gaatjes. Maar bij de kindertandarts aangekomen bemerkte ik een heel ander sfeertje dan bij de reguliere tandarts. Alles was ingericht voor kinderen en er werken enkel vrouwen. Mijn dochter werd liefdevol ontvangen en zij en ik werden goed voorgelicht. De tandarts mocht zonder problemen in de mond van mijn dochter kijken. Die constateerde dus de aandoening "kaaskiesjes" en vertelde mij en mijn dochter dat het er slecht uitzag. De kiezen moesten inderdaad gevuld worden. Maar voordat ze gevuld werden, waren we zeker twee afspraken verder. Ze mocht eerst wennen. Een wenafspraak betekend dat ze zelf vullingen mag maken en kiezen mag trekken, een soort knutsel-half uurtje, zonder dat ik er bij mocht zijn. Ik begon steeds minder met tegenzin naar Wognum te rijden, want dit ging heel erg goed en iedereen was heel erg vriendelijk.

De ochtend van het vullen verliep met veel gebrul en geschreeuw om mama. Ik mocht er niet bij zijn, omdat de tandarts zich dan niet goed op het kind kan concentreren. Maar de gaatjes werden mooi gevuld met een gekleurde vulling en na afloop kreeg ze een mooi kadootje. Ze bleef consequent onder controle. Elke drie maanden zaten we in Wognum.

In januari van vorig jaar kreeg ze echter enorme kiespijn in een kies die al gevuld was. We belden met de tandarts en we konden met haar langskomen. De kies was volgens de tandarts ziek en moest getrokken worden. Geen fijne klus, maar na het trekken van de zieke kies, knapte ze enorm op.

Mijn zoon kreeg echter ook verschijnselen van kaaskiesjes en ik mocht hem ook inschrijven bij de kindertandarts zonder doorverwijzing van de reguliere tandarts. Omdat hij toentertijd drie was dat hij bij de tandarts kwam, werd hij na een gebitscontrole doorgestuurd naar een kliniek in Haarlem, waar zijn kiezen onder narcose werden gevuld en zijn gebit werd geseald. Tot de dag van vandaag is zijn gebit vrij van verdere gaatjes.

Mijn dochter bleef echter sukkelen met haar gebit en ook zij werd geseald, maar de gaatjes bleven ontstaan. Bij een wenafspraak vorige week werd geconstateerd dat zij weer gaatjes heeft. Eén kies was er zeer slecht aan toe en moest hoogstwaarschijnlijk getrokken worden. Vandaag zou ze eigenlijk naar de tandarts moeten, maar de kies besloot dat hij er klaar mee was. Vanaf zondag werd mijn dochter al geplaagd met kiespijn en dinsdag kwam er een ontsteking bij. Ze kon gister langskomen en de kies werd onder luid protest getrokken. Maar de kies is er uit en de pijn is weg. Binnenkort moet ze weer naar de tandarts, want er moeten nog twee kiezen gevuld worden.

We hebben alle voorzorgsmaatregelen genomen om dit bederf te voorkomen, maar er is niets aan te doen. Zo hebben mijn kinderen nooit lang uit een fles gedronken, nooit jarenlang uit een tuitbeker gedronken, hebben we de yoghurtdranken lang geleden de deur uit gedaan, snoepjes en koekjes worden beperkt tot twee keer per dag en we flossen en poetsen elektrisch. Het mag allemaal niet baten, het is een gevecht die wij slecht kunnen winnen, maar wat ben ik blij met de kindertandarts, want dankzij deze praktijk gaan de kinderen met veel plezier naar de tandarts en worden ze elke drie maanden gecontroleerd.

Geen opmerkingen: