afkicken!

Vol trots stap ik de praktijk binnen bij mijn huisarts. Het gaat goed met mij en ik wil mijn medicijnen dolgraag afbouwen. Ik ben iemand die pillen snel vergeet in te nemen en heb een half jaar lang een wekkertje moeten zetten om ze niet te vergeten.

De dokter vind ook dat het goed met mij gaat, ze vindt dat ik er goed uit zie en dat ik er klaar voor ben. Ze stelt voor om een halve dosering te gaan slikken voor de komende drie maanden. Ik ga akkoord en ben blij.

's Avonds begin ik gelijk aan het halve pilletje, het voelt als een overwinning op mijzelf. Maar na een paar dagen gebeuren er "enge" dingen. Ik krijg enorme realistische en emotionele dromen, echt heel bizar. Maar wat ik het engste vind zijn de "stroomstootjes" die door mijn hoofd en tong vliegen, met een enorme duizelige reactie die er op volgt.
Eerst kan ik de reactie niet plaatsen en ik vind het eng. Ik zal toch niet iets in mijn hoofd hebben? Maar al snel merk ik een patroon er in.
's Morgens heb ik namelijk nergens last van, maar naarmate de dag vordert beginnen de klachten zich te ontwikkelen, tot de tijd dat ik 's avonds mijn pil moet innemen. De klachten zijn bijzonder heftig en ik heb soms het idee dat ik van mijn stokje ga. Ik kan mijn blik niet te snel verplaatsen of er volgt een stroomstootje. Rustig aan doen is het meest ideale, maar de klachten worden er niet geheel door vermindert.

Als ik mijn pil heb ingenomen gaat het weer prima en heb ik nergens last van. Het kwartje valt; Ik heb afkickverschijnselen! Het zit me echter nog steeds niet lekker, omdat ik het op mijn werk bijzonder vervelend en onaangenaam vind. Ik besluit vanaf mijn werk de dokter te bellen op het telefonisch spreekuur en dat is een hele stap voor mij, want door mijn stotterprobleem bel ik praktisch nooit naar de dokter. Kan je na gaan hoe vervelend de klachten zijn!

Ik leg haar uit dat ik mij zo vervelend voel en dan voornamelijk de stroomstoten in mijn hoofd. De dokter herkent de klachten direkt en legt mij uit dat het te snel voor mijn lichaam gaat om af te bouwen. Nu kan ik mij daar wel in vinden, omdat ik ook heel vervelende bijverschijnselen heb gehad toen ik er aan begon. Ik ben toen zo ontzettend ziek geweest! Ze raadt mij aan om de ene avond de halve pil te slikken en de volgende avond een hele pil. Dit zal ik dan een week of vier moeten vol houden, totdat ik het zelf het idee heb dat mijn lichaam aan de mindere dosering gewend is, dan rustig aan per dag bekijken. Ik ben opgelucht, maar ook teleurgesteld, want als het aan mij had gelegen was ik er binnen drie maanden vanaf geweest, maar dat zal niet lukken. Na het telefoongesprek worden de klachten heftig! Alsof mijn lichaam tegen mij zegt; "Luister naar de dokter en doe niet zo eigenwijs, je lichaam moet wennen, muts!"

Als de middag op mijn werk eindelijk voorbij is, ben ik blij dat ik vrij ben. De "aanvallen" belemmeren mij en dan wil ik niets liever dan thuis zijn. Tegen de tijd voor de volgende dosering ben ik enigzins opgelucht, het is tijd voor de "hele" pil!

Tja, je kan je een hele pief voelen, maar je lichaam blijkt in dit soort gevallen sterker dan je brein te zijn. Afbouwen ga ik zeker, maar rustig aan......