Mijn drie jaar jonge stoere kater Oscar heeft een ongeval gehad. Wat voor een ongeval weten we niet, maar het viel mij gister direct op. Ik had hem tijdens de enorme onweersbui buiten zien lopen, maar voordat ik bij de deur was, was hij nergens meer te bekennen. Ik riep nog een aantal keer, maar kreeg geen respons. Regelmatig stond ik daarna aan de deur om hem te roepen, maar hij kwam niet. Nu blijft hij wel vaker van huis, dus echt zorgen maakte ik mij toen nog niet.
Een aantal uur na de onweersbui riep ik hem nogmaals en hij kwam strompelend nat uit de schuur vandaan. Vooral zijn rug was nat. Ik begroette hem en wilde hem wat voer geven, toen mij opviel dat zijn staart nogal raar hing. Ik keek nog eens goed en zag dat hij ook nog eens zijn bandje met belletje verloren was. Hij wilde niet eten en uit reactie tilde ik hem voorzichtig op. Hij werd boos, blies en krabte naar mij. Hij voelde warm aan en ik zette hem rustig terug op de grond. Ik wist genoeg! Hij is ergens bij betrokken geweest. Hij sprong moeizaam op de stoel en ik vermoedde dat hij last van zijn rug had, maar ik kon het niet met zekerheid zeggen.
Wilfred is met hem naar de dierenarts gegaan en die kwam tot de conclusie dat hij zeker ergens bij betrokken is geweest, maar waarbij? Dat kon hij niet zeggen. Ook kon hij één, twee, drie niets vinden bij hem. Hij kreeg een pijnstiller en hij mocht weer mee naar huis. Na de pijnstiller knapte hij op, hief zijn staart fier in de lucht en heeft hij lekker gegeten.
Later vond ik zijn bandje hier op straat.
Vandaag ligt hij echter de hele dag al te slapen. Hij heeft geen pijnstilling en zal hij flink wat pijn hebben. Om te kijken wat hem nu precies schort, heb ik hem vandaag geobserveerd. Ik kwam tot de diagnose van een lelijke wond aan zijn staart. Terwijl Oscar de wond zelf verzorgde, hield ik mijn vinger erbij. Hij slikte aan mijn vingers en liet toe dat ik even mocht kijken. Ik heb mijn handen er even boven gehouden om hem te "healen".
Helaas knapt het meneertje niet op en ligt hij zielig op een stoel. Ik mag niet meer naar zijn staart kijken en zijn eetlust is op het 0-punt beland. Ken je dat? Natuurlijk net voor het weekend! Hij heeft niets van zijn blikvoer gegeten, waar hij anders altijd zo gek op is.
Nu vroeg ik mij af of er huismiddeltjes zijn die hem het weekend door kunnen helpen. Alle tips zijn welkom.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten