het is weer voorbij die mooie zomer....

Het zonnetje schijnt de gehele ochtend al lekker in mijn achtertuintje. Toch is niet de hele achtertuin door de zon bezet, maar ik vind een lekker plekje in mijn tuintje. Mijn jas houd ik voor de zekerheid aan, want heel warm is het nu ook niet meer. Ik sluit mijn ogen, lig wat te mijmeren en onder het zonnetje val ik in slaap. Plotseling word ik wakker. Ik ben door en door koud. Met mijn jas aan vlucht ik naar binnen en blijf bibberend met mijn jas aan op de bank zitten. Tja, het mag dan nog wel aangenaam voelen buiten, maar de zomer is nu toch echt voorbij, de herfst heeft zijn intrede gedaan. Mijn lichaam zal weer een aantal maanden moeten wachten op een warm (lente)zonnetje.