Nelis komt terug

Hijgend van het rennen, komt Nelis voor zonsopgang weer terug op de open plek. "Het...is...gelukt!" hijgt Nelis. Nadat hij met zijn handen op zijn kleine knietjes is uitgerust, verteld hij verder, "Ik heb een mens gevonden met heel veel fantasie, en weten jullie? Het is een hele aardige vrouwtjesmens met een eigen weblog. Ze schrijft daar verhaaltjes op en heeft beloofd om over onze kabouterkooltjes te vertellen op haar site,” vertelt Nelis trots.
"Een watte?" moppert een oude kabouter met grijze plukken in zijn witte baard.
"Een weblog," antwoordt de kleine Nelis. "Mensen hebben een ding, dat een kompjoeter heet, daar kunnen ze op een vierkant kastje kijken naar bewegende dingen enzo en dan drukken ze met hun vingers op een rechthoekig ding met allemaal lettertjes en dat zie je dan weer op het vierkante kastje. Daarna drukken ze op een dingetje met een wieltje en twee knopjes en daar wiebelen ze een beetje mee en dan staat het op het interrenet. Heel ingewikkeld allemaal, maar ik weet dat al," glundert de kleine Nelis. De oude kabouter kijkt Nelis bespottelijk en ongelovig aan, terwijl hij mompelt; "Het zal allemaal wel, rare gasten hoor, die mensen."

"Meneer de vergaderkabouter?" vraagt Nelis, terwijl hij de vriendelijke oude kabouter aankijkt. "Vertel het eens, Nelis," antwoordt deze. "Mag ik nog een keertje naar de vrouwtjesmens toe? Zij heet Miek en ik weet zeker dat ze ons kan helpen," vertelt hij terwijl hij de kabouter hoopvol aankijkt. De vriendelijke oude kabouter plukt aan zijn neus, terwijl hij nadenkt. "Ehm....tja, eigenlijk ben je nog een beetje te jong om elke avond op stap te gaan, bovendien moet er ook nog gewerkt worden," antwoordt de kabouter.
"Ah, toe?" vraagt Nelis. "Weet je wat?" zegt de vriendelijke oude kabouter. "Morgennacht mag je haar weer opzoeken, als je belooft om aankomende nacht thuis te blijven om te helpen op het land." Nelis springt de lucht in, terwijl hij juicht van blijdschap. Hij grijpt een meisjeskaboutertje vast, dat vol bewondering naar Nelis heeft staan kijken. Hij draait haar in het rond, totdat ze duizelig worden. "Dank U wel, meneer de vergaderkabouter!" roept Nelis. "Ja, ja, ja," mompelt de oude kabouter terwijl hij naar de lucht kijkt. "En nu aan het werk! Ik heb het gevoel dat het snel zal gaan regenen. En als het regent kunnen we niet werken."

En weer gebeurde het dat ik gisternacht werd wakker gemaakt door Nelis. Hij is kletsnat en de druppels rollen over zijn onbehaarde gezichtje. "Psssstt...Miek!" fluistert Nelis. Ik open mijn ogen en kijk voor de tweede keer deze week in de vriendelijke groene oogjes. "Bedankt voor het schrijven op je interrenet." fluistert Nelis. "Graag gedaan hoor, Nelis," antwoord ik. "En ik heb het ook aan mijn kinderen verteld, goed hè?" De kleine kabouter kijkt me vol bewondering aan en zegt; "Wow, je doet er echt je best voor." "Ja Nelis, ik ben mijn fantasie nog niet verloren. En zal ik je nog een leuke tip geven?" vraag ik. "Ja, jaah," antwoordt Nelis enthousiast terwijl hij zich vlug moet vastgrijpen aan mijn bedrand.
"Woensdag begint de Kinderboekenweek en dat vieren ze op school bij mijn kinderen met een heus kabouterfeest, misschien zou je er eens een kijkje kunnen nemen. En ik heb een gedichtje over jouw geschreven, wat morgen op school hangt. Dan kan je dat gelijk lezen," vertel ik terwijl Nelis bijna letterlijk aan mijn lippen hangt.
"Wow, wat goed zeg!!" antwoordt Nelis om er bijna direct een teleurgesteld gezicht bij te trekken, "Maar ik mag overdag niet op stap van de vergaderkabouter," verteld hij triest. Ik denk even na en pak een pen en een papier, dat naast mijn bed ligt. "Ik schrijf het voor je op een briefje, dan kan je dat aan jullie vergaderkabouter geven, wellicht kan hij zelf komen." vertel ik, terwijl ik het briefje in mijn kleinste letters schrijf. Ik overhandig het snippertje papier waar ik de boodschap opgeschreven heb aan Nelis. Hij pakt het aan en stopt het in zijn rugzakje. Snel drukt hij een kusje op mijn wang en gaat er vandoor. "Kom je nog een keertje terug Nelis?" roep ik hem na. Naast me klinkt gemompel en ik leg mijn hoofd terug op mijn kussen. Met een glimlach op mijn gezicht val ik weer in slaap, terwijl Nelis terug rent naar de grote open plek.