negatief wordt positief

Dat een negatieve ervaring niet per definitie als negatief hoeft worden opgevat, heb ik afgelopen weekend wel geleerd.

Een optreden tijdens een reünie, werd door ons als koorleden als zwaar en moeilijk omschreven. De sfeer zat er lekker in onder de feestgangers en ons koor was er geboekt als extraatje op de avond. Terwijl we stonden te zingen, had ik persoonlijk het idee om voor Piet Snot te staan zingen. Het idee ontstond bij mij dat er niemand stond te luisteren, door de rumoerigheid in de zaal.

Desondanks stonden er genoeg mensen te luisteren en mee te deinen en na afloop van elk liedje werd er luid applaudisseert. Maar soms kun je voor jezelf er een vervelend gevoel aan over houden. Je vraagt jezelf af of de mensen het leuk hebben gevonden en of ze op ons zaten te wachten of liever een biertje dronken en herinneringen wilden ophalen met mensen die ze mogelijk al jaren niet gesproken hadden. Dus krijg je na afloop al gauw reacties onder de koorleden, dat het optreden als negatief wordt beschouwd. Het zijn conclusies die te snel getrokken worden als je niet verder kijkt dan je neus lang is, zo is ook mijn ervaring.

Uit reacties bleek namelijk dat de reüniegasten enorm genoten hadden. Ons koor bleek uniek en leuk te zijn. Ze hadden zelfs enorm genoten van ons optreden. Dus soms kun je voor jezelf ergens een rotgevoel aan over gehouden hebben, omdat je het zelf zo beleefd hebt, maar blijkt het uiteindelijke resultaat toch heel positief te zijn geweest. Zo kun je van een negatieve ervaring toch uiteindelijk een positieve ervaring maken. Zo kunnen we hier allemaal nog iets van leren, mijzelf incluis.