dagboek uit 2000, de ommekeer deel 1

Voorwoord;
Dit is het vervolg op de vorige blogs. Ik noem dit “de ommekeer” en is niet geschikt voor vrouwen die zwanger zijn.

24 augustus 2000

Het lijkt zo mooi, een zwangerschap, maar wat ik nu meemaak is de andere kant van de medaille. Sinds zondagavond ben ik aan het bloeden. Lichtrood bloed, als van een wond. Maandag ben ik gewoon te werk gegaan, maar ik bloedde nog steeds. Ik heb dit aan René (de assistent chef, 2009) verteld en die heeft toen buiten mijn weten om zijn vrouw Nicole gebeld. Die adviseerde mij om de verloskundige op te bellen. Aangezien ik niet zo’n held ben durfde ik dat in eerste instantie niet. René zei toen; “Je moet de verloskundige bellen!” Ik heb haar viocemail ingesproken en ik kon om drie uur terecht.

Aangezien ik geen pijn in mijn buik had, vroeg ze gelijk of Wilfred en ik intiem waren geweest. Ja, dat waren wij. Daarna vroeg ze of ik harde ontlasting had. Ja, dat klopt ook. Mieke (verloskundige, 2009) stelde mij gerust en begon een inwendig onderzoek. Mieke vertelde mij dat er hoogstwaarschijnlijk een bloedvat was gesprongen tijdens het vrijen en dat er niets aan de hand was. Ik blij, ik opgelucht! Wilfred ook blij.
Dinsdag ging ik te werk en ik bloedde nog steeds. Nu begon ik hem wel te knijpen en ik veranderde weer van een vrolijke Annemiek in sombere Annemiek. Ik heb mijn werkdag afgemaakt en besloot om woensdag niet te gaan werken. Wilfred heeft ’s avonds voor mij afgebeld.
Ik werd woensdag wakker met ontzettende pijn in mijn rug, schouders, nek en borst.
Ook dat nog; stress in mijn schouders. Ademen deed zeer, liggen deed zeer. Wilfred belde mij om half tien om te vragen hoe het ging. Op dat moment ging het goed, ik was net wakker. Wilfred belde toch voor de zekerheid Mieke op. Die vroeg of ik misselijk was, een maandverband per uur vol bloedde en of ik pijn had. Nee, dat had ik niet. Ik was maandag en dinsdagochtend wel misselijk geweest, maar dat had ik niet aan Wil verteld. Dit had ik immers wel vaker. Mieke zei: “Zolang Annemiek harde ontlasting houdt, blijft het bloeden.” Oké, daar lig je je dan bij neer. Ik bloedde later op de dag weer en ’s middags was ik met mijn buurmeisje aan het dollen en ik voelde het lopen. Er kwamen dikke rode slieren uit. Donkerrood. Gisteravond gebeurde dat weer. Ik heb nog geen lichtrood bloed gehad zoals maandag en dinsdag.
Toch krijg je nu de verhalen van mijn buurvrouw en Nicole; zo begon het bij hen ook. Ja, het is de waarheid. En hoe ik mij voel? Klote! Ik weet niet wat ik er mee aan moet. Zit het nu wel of niet goed? Gisteravond heb ik heel erg gehuild en hebben we mijn werk afgebeld voor de rest van de week. Vandaag moet ik bij Mieke op intakegesprek met Wilfred.

Wordt vervolgd……