Dagboek uit 2000, deel 1

Voorwoord;

Heel veel mensen weten dat ik in 2000 een miskraam heb gehad, maar er zijn ook mensen die het niet weten. Toen was ik er kapot van, maar nu ben ik gezegend met twee lieve kinderen. Gisteravond vond ik een schriftje dat ik heb bijgehouden, ik heb het toentertijd verzegeld en nooit meer open gemaakt, tot gisteravond. Het is verdeeld in twee hoofdstukken, namelijk de zwangerschap en de miskraam. De eerste (korte) zwangerschap was voor mij tevens de meest bijzondere zwangerschap. Graag laat ik jullie meegenieten van deze roze wolk, voordat deze uiteen spatte.

9 juli 2000

Hallo lieve Minimi,

Op 5 juli heeft mama (dat ben ik), de zwangerschapstest gedaan. Samen met tante Lynda.
De zondag ervoor had de buurvrouw aan mij gevraagd of ik soms zwanger was, want dat zag ze aan mijn gezicht. Een vriendin vroeg ook al aan mij wat er met mij was. Ik was de avond ervoor kotsmisselijk geweest, nadat we de katten hadden weggebracht naar hun nieuwe baas. Maandagochtend werd ik ongesteld. Ik baalde heel erg omdat ik dacht dat ik zwanger was, maar de menstruatie zette niet door. Mijn borsten deden ook zeer en ik gaf nog steeds over. Woensdag hebben tante Lynda en ik een test gehaald in Hoorn. Toen we thuiskwamen hebben we de test gedaan. Ik had ’s ochtends al mijn urine opgevangen. Lynda heeft de test vastgehouden en zij zei het gelijk; “Miekie, je bent hartstikke zwanger!” Mama heeft daarna gelijk een rode roos voor papa gekocht, met daarop de tekst; “Voor de liefste papa van de héééle wereld.” Papa (Wilfred dus) was heel erg verrast dat hij het hoorde. Hij is nu ook nog liever voor mij, dan hij eerst was en toen was hij ook al lief. Mama is gister naar de Amsterdam-Arena geweest. Naar het “Nieuw Nederlandse Peil” met mijn werkgever en zijn vrouw en een collega. Daarna zijn we naar een after-party geweest met Marco Borsato en de Kast. Ik baal wel een beetje, want voor het concert heb ik een biefstuk gehad die niet doorgebakken was. Maar ja, voor mij is het ook allemaal nieuw. Vandaag ben ik wel de hele dag misselijk, maar ik moet er wat voor over hebben. Het is nog wel een raar idee, dat ik een vruchtje van 2,5 mm in mijn buik heb, dat ik er als het goed is, eind februari, begin maart moet uitpoepen.
Xxx Mama

11 juli 2000

Vandaag zijn papa en mama naar de dokter gewest. Ik ben nu 5 weken zwanger en ik mag over 7 weken naar de verloskundige. Volgens dr. Slikker ben ik op 13 maart uitgerekend. Mijn buurmeisje is op 14 maart jarig en papa op 20 maart. Dus dat is wel grappig. Volgens een Indonesische collega word jij een jongen, later voorspelde zij dat ik een tweeling krijg. We zullen zien. Ze had ook al gelijk dat ik zwanger was.
’s Ochtends ben ik nog heel erg misselijk, zo rond half negen ligt mijn maaginhoud in de WC en daarna ga ik opknappende heen. Ik drink nu 3 glazen melk en eet ik 2 extra broodjes. Verder drink ik jus d’ orange, voor extra pitaminentjes. Ik heb af en toe een beetje buikpijn, maar de dokter zegt dat dit mijn baarmoeder is, want die begint nu natuurlijk op te rekken. Ik heb ook al een klein buikje. Volgens sommigen kan dit niet na vijf weken, maar ik denk dat het wel van de zwangerschap komt. Ik lachte maar en zei dat het van het eten komt. Vandaag heb ik twee collega’s verteld over jou, die reageerde zeer positief. Het is nog zo vroeg eigenlijk, maar ik zou het wel aan de hele wereld willen vertellen. De beide opa’s en oma’s weten het nog niet eens. Maar dat willen we op een leuke manier doen.
Kusje Mama

13 juli 2000

We hebben al een naam voor je!! Misschien verandert het nog, maar nu zijn we eruit. Voor een jongen wordt het Luuk en voor een meisje wordt het Sanne, lekker makkelijk voor mama om uit te spreken (ik stotter al jaren en sommige namen zijn voor mij vervelend om uit te spreken, 2009). Papa vond Luuk eerste niet zo heel leuk, maar hij stemde toch toe. Vanmiddag was ik vrij en ben ik bij Lynda geweest. Het gesprek ging (natuurlijk) over mijn zwangerschap. Ik heb steeds lichte pijn in mijn buik en dat verontrustte mij. Gisteravond had ik heel erge pijn toen ik opstond, dus dat vond ik eng. Lynda stelde mij gerust en vertelde mij dat het de banden waren van de baarmoeder die uitrekken. Vanavond heb ik twee boeken gekocht over zwangerschap en namen. Maar ja, eigenlijk weten wij de naam al. Vandaag heb ik twee keer overgegeven en de derde keer zit er ook aan te komen. Wist je dat ik vandaag over acht maanden uitgerekend ben? Toch voel ik mij al heel erg zwanger hoor. En ik heb grote moeite om het voor mij te houden. Ik heb ook nu al spijt dat ik het al aan een aantal mensen verteld. Wilfred heeft het trouwens ook al aan een aantal buitenstaanders verteld, dus die is net zo schuldig. Er bestaat immers geen wet dat je het niet mag vertellen. Maar ja, het kan nog fout gaan hè? Maar mama kan geen drie maanden wachten hoor. Dat zit nu eenmaal in mijn aard en dat kan niemand veranderen. De enige die ik ermee kan kwetsen ben ik zelf en Wilfred. Toch vind ik het een slechte eigenschap. Toch kan ik ook een heleboel voor me houden. Want er zijn collega’s die mij dingen vertellen die ik aan niemand verteld heb. Maar ja, een kind krijgen is ook heel erg spannend en leuk nieuws om te vertellen. Maar nu ben ik uitverteld hoor, want ik heb het nog niet aan tante Petra verteld, die ik aan de telefoon had vandaag en ze vroeg er wel naar. En opa en oma Abbekerk en opa en oma Dijkstra weten het ook nog niet.
Doei lieverd.

Wordt vervolgd…….