Genieten

Een prachtige zondag in april. De zon staat hoog aan de hemel en verwarmt ons dorpje in Westfriesland. We fietsen over een dijkje langs het prachtige IJsselmeer. Rust is wat ons prettig overvalt. Alleen het geruis van de trappers en het gekabbel van het IJsselmeer is wat onze oren strelen. Schaapjes verzorgen hun lammetjes en af en toe laten ze een kreet horen. We vervolgen onze weg door de dijk te verlaten op weg naar een ander dorp, waar er even wordt gestopt om naar een reiger te kijken, die star naar het water staat te kijken, op zoek naar dat ene visje. Tulpenvelden die de meest prachtige kleuren laten zien en een paardje dat tevreden staat te grazen in de wei. We fietsen terug naar het dijkje en stoppen bij een klein strandje, waar zojuist een aantal meiden aanstalten maakt om het strandje te verlaten. Ik maak wat foto’s van schaapjes, terwijl de rest van ons gezin het trappetje naar het strandje afwandelt. Ik kijk naar ze en geniet. Ik volg hun voorbeeld en ga naast mijn man zitten, terwijl de kinderen met het zand en de schelpjes spelen. Het water kabbelt, terwijl ik terugdenk aan de keren dat wij hier nog samen zaten, voordat we kinderen hadden. We kwamen hier vaak, meestal om te zonnen, één keertje om ons verdriet te uiten na mijn miskraam. Nu zitten we hier met z’n vieren, het puzzeltje is compleet. Ik schiet wat plaatjes en gooi steentjes op het water. Mijn zoon moppert omdat hij zand in zijn sandalen heeft, mijn dochter praat honderduit. We blijven zo een half uurtje op het strandje zitten, totdat de maagjes beginnen te rommelen. Het is etenstijd. We stappen weer op onze stalen rossen en fietsen tevreden, met het zonnetje in ons rug weer naar huis. Dit was weer een genietmoment…