Pas op!! GRUWELIJK ongesteld!!

“Pas op hoor kinderen…mama is GRUWELIJK ongesteld!” grapte Wilfred een tijdje geleden tegen de kinderen. Mijn kinderen weten niet eens echt wat het is en het is ook nieuw voor ze, omdat ik jarenlang geen menstruatie heb gehad. Nu is het sinds een paar maanden weer helemaal raak en tja…soms mopper ik er bij. Maar dat heb ik volgens mij ook wel eens als ik niet menstrueer.

De kinderen vonden het prachtig dat papa het zo mooi verwoordde, en ik lachte er om. Ik vond het ook wel grappig. Verder is mijn dochter er achter gekomen dat ik menstrueer als het volle maan is, ze dacht dat dit met elkaar in verbinding stond. Dus als ze naar buiten kijken en het is volle maan, dan weten ze al genoeg.

Omdat onze zoon toch een tikkeltje “anders” denkt, kan je de gekste uitspraken op de meest wonderlijke plekken verwachten. Maar ik hou me daar niet altijd mee bezig en ik instrueer hem dus ook niet altijd over zijn uitspraken. En zo kwam het dus een tijdje geleden voor dat we in de wachtkamer van de dokter zaten. Ik las een boekje, terwijl mijn zoon zat te spelen. Het was rustig in de wachtkamer en er was geen vuiltje aan de lucht toen mijn zoon plotseling vanuit het niets riep; “Mama is GRUWE………” Ik schrok en kon hem nog net op tijd de mond snoeren, door er heel hard door heen te roepen dat hij normaal moest doen. Ik schaamde me rot. Een week eerder had mijn dochter mij nog in verlegenheid gebracht met haar “schaamluis” (zie blog over schaamluis). Ik vermaande mijn zoon tot stilte en verbood hem dit in de wachtkamer nog een keer te zeggen.

Maar ik heb het hem niet genoeg verboden. Ik had tegen hem moeten zeggen dat hij het nergens mocht zeggen. Dat is soms nog weleens mijn laconieke houding naar zijn autisme toe. In de wachtkamer zal hij het niet meer zeggen, daar had ik het hem immers verboden, maar mama had niet gezegd dat hij het op school ook niet mocht zeggen.

Vorige week komt mijn zoon zijn juf met een grote glimlach naar me toe en zei; “Ik moest net zo lachen om hem, vanuit het niets riep hij; “Mama, is GRUWELIJK ongesteld!” “O nee,” schoot het door mijn hoofd. “Niet weer!” De juf fluisterde mij toe dat ze het wel snapt hoor en had tegen Luke gezegd dat het ook best vervelend kan zijn. “Maar ik ben helemaal niet ongesteld!” verdedigde ik mezelf. “Dat is iets wat door zijn vader is verzonnen en dat Luke leuk vindt om te zeggen!” Ik voelde me behoorlijk belachelijk toen ik het stond uit te leggen en uit te stamelen. Ik vertelde juf quasi lachend dat ik wel wraak zou nemen op Wilfred en dat Luke het dus te pas en te onpas gebruikt.

Nu hebben we Luke uitgelegd dat hij het NERGENS meer mag roepen. Het zal mij benieuwen of hij het kan onthouden.