Sprookjescamping deel twee

Ik was nog niet klaar met mijn verslagje, dus hierbij deel twee van de vakantie.

Het duurde nog dagen voordat de boel op orde was. Op dinsdag heeft Wil de kinderen meegenomen voor de boodschappen en toen ben ik mijn "huisje voor twee weken" eens gaan opruimen. Na een uurtje zwoegen, lag alles op zijn plaats en was het lekker schoon (twee dagen later was het alweer een puinhoop). Mijn schoonouders kwamen (na een ontzettend koude nacht te hebben gehad met maar 5 graden boven nul) op woensdag langs en het was een warme dag, bijna jammer dat er dus visite was, anders hadden we lekker wat kunnen fietsen of iets dergelijks. Maar het werd een gezellige dag en de kinderen hebben evengoed lekker gezwommen. Na het theater zijn mijn schoonouders (na vele complimenten over de keuze van de camping) weer terug naar Apeldoorn gegaan, waar zij op vakantie waren, en waar wij ook een aantal jaren hebben vertoefd en niet meer naar terug willen, nu we hebben geproefd van een "echte" camping.

Op vrijdag werd het heerlijk warm en zijn we naar "de Oldemeyer" geweest, een enorme zwemvijver met strand. Wat hebben we daar genoten zeg! De dagen erop werd het steeds 30 graden en zijn we daar keer op keer naar toe gegaan. Bruin en verbrand en met zwemkleren vol zand, keerden we aan het einde van de middag terug naar de vouwwagen.

Van goed eten kwam er steeds weinig, ik en Wil hadden gewoon weinig zin om te koken. Van de dertien dagen dat we daar waren hebben we maar 4 keer groenten gegeten, de andere dagen werden gevuld met patat, kleffe nasi door mijzelf gekookt, patat, brood en hoe verwonderlijk patat. Echt heel erg slecht! En elke avond waren we weer te vinden in het theater met een ijsje na afloop. Helaas werd het slecht eten afgestraft door mijn eigen lichaam, want op zondagavond werd ik overvallen door diarree, en dat terwijl we maandag naar attractiepark Slagharen (voorheen Ponypark Slagharen) zouden gaan. Maar goed, ik was er voor de rest niet ziek van.
De (koude) avonden heb ik uitgezeten met boeken van Saskia Noort en van Victor, heerlijk om weer boeken te lezen.

Zoals gezegd gingen we maandag naar Slagharen, wat maar 10 kilometer van de camping af lag. Het was bloedheet, maar niet te druk, zodat we vele attracties hebben kunnen "doen". Romy durfde echt bijna overal in, en om de beurt gingen wij met haar ergens in, omdat de ander bij Luke bleef. Het was echt een leuke dag!

De laatste week was het "Wanda-week" en stond de waterelf van het park in the picture.
Wanda werd gespeeld door een meisje, die behoorlijk goed kon acteren en zingen. Elke dag was ze wel ergens te zien, de ene dag kwam ze overdag op het veldje om een liedje te zingen, de andere dag kwam ze 's avonds een slaapliedje zingen. Het was allemaal zo perfect en mooi. De kinderen en ik eigenlijk ook, hebben hier ontzettend van genoten. Het geeft net die extra dimensie aan je vakantie. Bovendien had "Wanda" de leuke eigenschap om mij door mijn haar te kroelen. Dat kon ik dan niet terug doen, omdat zij een pruik op had, maar toen ik haar een keer in haar gewone "ik" zag, heb ik haar wel even teruggepakt, en sindsdien kroelden we elkaar iedere keer door het haar als we elkaar zagen.

De tweede dinsdag hadden we een theaterbuffet, heerlijk eten gemaakt door Kabor de Kabouter, en tegelijkertijd vermaakt worden door Hannah en Lodewijk de kikkerprins. Zij voerden een theaterstuk op, en tussendoor kon er dan gegeten worden. Helaas werd ik enorm geplaagd door mijn diarree en hebben ik en mijn lichaam niet echt kunnen genieten van het (best wel dure) eten. Maar het was prima voor elkaar, en er was genoeg te halen. Het dessert was helemaal een topper, dat zag er echt superlekker uit en was ook lekker. Tussen de maaltijden door, konden de kinderen ook nog op de foto of een praatje maken met hun sprookjesfiguur, en dat maakte het voor de kinderen nog meer tastbaar!

De dagen na dinsdag knapte ik gelukkig weer op, maar het weer niet. Hier in het westen was het mooi weer, terwijl wij in het oosten de laatste dagen geplaagd werden door hardnekkige bewolking. Maar goed, het mocht de pret niet drukken. We moesten voor half twaalf zaterdag van de camping af zijn, dus besloten we na lang beraad, dat we vrijdag onze spullen gingen inpakken. De buren gingen ook naar huis, dus had het weinig zin om nog een nacht te blijven en ons dan te haasten. Na het ontbijt ben ik begonnen met pakken, en rond half vijf waren we pas klaar, dus we hadden onze tijd hard nodig. Terwijl ik naar de laatste theatershow was, had Wilfred bij de overburen hun macaroni opgewarmd in hun caravan. De buren hadden dit over en waren zelf naar een pannenkoekhuis en wij mochten gebruik maken van hun spullen en eten. Na het eten hebben we afscheid genomen van onze buren en buurtkinderen. Ik kreeg van de middelste een knuffel en kon het niet meer droog houden, wat zou ik alles missen, de camping, de sprookjesfiguren, de theatershows maar vooral de buurmeisjes. Wat een lieverds zijn dat.
Om kwart voor zeven verlieten we de Sprookjescamping met een brok in de keel. Ik had de kinderen mee, en Wilfred de vouwwagen. Ik ben in één ruk door, naar huis gereden. Om kwart voor negen was ik thuis, en toen begon de vakantieblues.......

Sprookjescamping

Ze zeggen daar "Dag, als het mag" als je komt en "Doei, ouwekoei" als je gaat, ze zeggen zelf dat dit het mooiste plekje van het land is, en daar ben ik het roerend mee eens. We gingen dit jaar voor het eerst met onze eigen vouwwagen, die we vorig jaar voor een prikkie hebben gekocht via de bekende site van internet, naar de Sprookjescamping, camping van het jaar 2007. Bij aankomst hadden we mooi weer, en konden we de vouwwagen bij een graadje of 23 opzetten. Het viel toch nog wel vies tegen, maar om zes uur stond alles. De kinderen hadden inmiddels al vriendjes en vriendinnetjes gemaakt, het is verwonderlijk hoe kinderen zich zo snel aanpassen.
De eerste nacht ben ik vol goede moed in mijn flanellen pyjama naast mijn man in het bed gestapt. Die nacht hadden we regen, en bij het ontwaken kwamen we erachter dat we lekkage hadden in het slaapgedeelte, sjips! Ook lagen de kinderen op een plat luchtbed, lek! Bij nader onderzoek bleek dat de stormband verkeerd geplaatst was en dat daar ook de lekkagebron onder zat. Met het verwijderen van de stormband, was ook de lekkage verdwenen. Een nieuw luchtbed voor de kinderen was ook zo gekocht in het campingsupermarktje.

De eerste week van het "Heldhaftige week", deze week stond in het teken van Hannah de heldhaftige, één van de sprookjesfiguren van de camping. Er waren allemaal "heldhaftige" dingen te beleven voor de kinderen en voor de ouders. Wij hebben eigenlijk weinig meegedaan met deze activiteiten, omdat we lekker hebben gezwommen en de kinderen vermaakten zich prima met hun vriendjes en vriendinnetjes. Waar we wel elke dag te vinden waren, was in het Sprokkeltheater, hier werd er twee keer per dag een theatervoorstelling uitgevoerd door het recreatieteam. Mijn dochter ging hier ook meestal twee keer per dag naar toe. De kinderen werden opgehaald door het sprookjesfiguur dat die middag of avond het verhaal uitvoerde. Ze werden dan opgehaald door de zogenaamde "Bumpietruck", waar ook de levensgrote beer Bumpie mee reed. Het Sprokkeltheater zat bomvol met honderd(en?) kinderen en hun ouders. Het sprookjesfiguur dat het verhaal ging uitvoeren bracht eerst beer Bumpie naar bed, voordat hij of zij met de voorstelling zou beginnen. De voorstelling begon standaard met een (live gezongen) liedje met betrekking tot het sprookjesfiguur. Daarna werd er een kindje uit het publiek gekozen, dat samen met het figuur een toverspreuk mocht uitvoeren om er nog een sprookjesfiguur bij te toveren. Het waren over het algemeen gezien ontzettend leuke voorstellingen waar je je geen moment hoeft af te vragen wat je daar nu in godsnaam aan het doen bent (ik heb meerdere campings gezien, en daar ben ik dus wel al eens weggegaan met mijn kinderen). De sprookjesfiguren werden deels door leerlingen van een musicalschool of theaterschool opgevoerd, en dat was te merken ook, aan de kwaliteit van de voorstelling en de zangkwaliteiten. Na afloop werd er nog een slaapliedje gezongen en was het afgelopen. De hele voorstelling duurde niet langer dan een half uur, precies goed. Na afloop werd er nog volop aandacht besteed aan de kinderen, zij mochten namelijk handtekeningen verzamelen bij de desbetreffende sprookjesfiguren. Organisatorisch was het dus prima voor elkaar!



De eerste zondag van onze vakantie mocht Romy al mee doen met een professionele modeshow, georganiseerd door het tijdschrift "Bambini". De kinderen mochten in hun eigen outfit laten zien hoe mooi ze waren, en de bedoeling was dat ze indruk maakten op een professionele jury. De hoofdprijs was een fotoshoot op de camping voor het tijdschrift. Mijn dochter heeft niet gewonnen, maar voor mij was ze wel een echte winnaar. Ze liep als een heuse mannequin over de catwalk, ik was zo trots als een pauw. Ze heeft er in ieder geval wel een modellendiploma aan overgehouden en een vrijkaartje voor een "Bambini-gebeuren" in oktober in Amsterdam.

Omdat ik zo nog wel uren kan doorschrijven, wordt dit verhaal vervolgd......

weg

Beste lezers,
Jullie beginnend schrijfster gaat jullie voor twee weken verlaten, daar waar ik naar toe ga, is geen internet, zelfs de tv moet ik missen, maar ik heb boeken mee, waar ik mij tijdens de avonden prima mee zal vermaken. Eén van de boeken is; Glimlach van Victor de Keijzer, dit boek is al meerdere malen door mijn handen gegleden de afgelopen weken, maar ik heb mij ervan kunnen weerhouden om het te lezen. Voor de thuisblijvende internetters zou ik aanraden om eens zijn website te bezoeken op www.victordekeijzer.com , en geniet van zijn (on)zinnige verhalen. Tot over 2 weken!
Miek

grijze wolken

Grijze wolken vliegen met grote snelheid over ons dorpje, typisch nederlands weer....als het herfst is ja! Wat is dat toch met ons land en het weer? Over twee dagen ga ik kamperen en ik ben blij dat ik nu nog lekker in mijn eigen bedje lig. Ik hoop echt dat het straks mooier weer wordt.......

kweetniets

Net als een meerdere schrijvers, ontbreekt het mij op het moment aan inspiratie, maar ik heb een goede reden.
Ik heb vandaag mijn laatste werkdag gehad, ik heb namelijk 3 weken vakantie en ga over drie dagen lekker op weg met de klapkar. We gaan helemaal naar Hardenberg, jawel, voor mij een wereldreis omdat ik zelf moet rijden, en ik heb nog nooit zo ver gereden. Nu moet je niet denken dat ik een hele slechte chauffeur ben, integendeel, ik kan juist heel goed rijden, alleen ik heb een hekel om lang achter het stuur te zitten en mij te concentreren. Vroeger wilde ik altijd vrachtwagenchauffeur worden, en dat zou ik nog wel willen, maar het lange rijden, en over die akelige snelwegen....niets voor mij. De reden dat ik zelf rijd is omdat mijn mannetje met de bus gaat met de klapkar erachter en ik rijd er achter aan met de auto, de bus blijft daar gewoon stil staan en we gaan met onze eigen auto dingetjes ondernemen.
Ik ben gewoon heel druk met alles voor elkaar maken, dit is namelijk het eerste jaar dat we zelf gaan kamperen en dat is best spannend, zelf dus rijden, zelf de klapkar uitvouwen (met de man natuurlijk). Andere jaren was ons bedje gespreid, omdat we in de caravan van mijn schoonouders zaten, die daar op een seizoensplaats stond. Dit jaar gaan we het dus zelf proberen, en dat is best spannend, omdat we nu overal zelf aan moeten denken. Op de website www.sprookjescamping.nl kun je zien, hoe wij vakantie gaan vieren. Ik heb er in ieder geval wel zin in!

vakantiestresssssss

Vakantiestress, daar heb ik echt geen last van hoor, toch?
"De was moet wel gedaan worden hoor voordat we weggaan! Waar zijn die koffers nu? Staat alles wel op het lijstje? Hebben we alles al van het lijstje ingepakt? Waar is mijn dochter haar bikini? Oh, die is al ingepakt. Oordopjes, ik moet oordopjes hebben, nee niet diehie, van die andere. Shit, moet ik weer naar de winkel. Durf ik dat hele stuk wel te rijden naar Hardenberg? Wat zeg je, gaan we onderweg een stop van een uur maken? Nou, ik dacht het niet, tien minuten koffie en dan gaan we weer hoor, het is geen wereldreis! Wie zorgt er eigenlijk voor de poezen? O ja, mijn schoonzusje. Hebben de kinderen niet teveel kleren in de koffer? Ja, de koffer kan dicht, Oké, dus het is niet teveel? Stormbanden, waar zijn de stormbanden? Heb je die man van de stalling al gebeld? Waarvoor? Moet de vouwwagen dan niet mee? O ja..."
We zijn er klaar voor, we kunnen op vakantie.....over 6 dagen. Maar eerst nog twee dagen werken, kan ik even tot rust komen.....