ehm...ehm...jeetje mensen, ik ben even inspiratieloos...waar zal ik over schrijven? Over de keelontsteking die mij getroffen heeft, maar inmiddels redelijk onder controle is met een anti-bioticakuur. Ik zou daar over kunnen schrijven, of in ieder geval over hoe ik hemel en aarde heb moeten bewegen om een afspraak te kunnen krijgen bij de huisartsenpost. Natuurlijk heb ik geen levensbedreigende ziekte, dus ik begrijp die helderziende dames ook wel, maar als ik keelontsteking krijg, dan krijg ik een paar weken later als reactie hierop, een gezellige psoriasis-aanval, wat mij vervolgens weer maandenlange lichttherapie kost. Anti-biotica is dan het beste medicijn, "maar die geven wij niet zo snel, mevrouw, Uw klachten zijn nog niet erg genoeg!" Toen de dame mij voorstelde dat de dokter mij wel zou terugbellen, knapte er iets in mij! Niet alleen werken daar helderziende assistenten, nu werken er ook al helderziende dokters? Dan kan ik daar ook wel gaan werken, ik bezit namelijk ook van die gave gaves.
Een aantal maanden geleden had ik op een nacht mijn schouder horen "knappen" en dat deed echt heel erg pijn. Die ochtend belde ik ook met de HAP (klinkt wel stoer als je het afkort), die arts kon door de telefoon zien, dat ik een slijmbeursontsteking had en ik moest rust houden en mijn schouder koelen (of was het nu warm houden? Ik weet het even niet meer). Omdat ik het niet vertrouwde ben ik later die week naar mijn eigen huisarts geweest, en daar bleek dat ik een spier had gescheurd en dat ik juist moest bewegen en het warm moest houden (of was het nu koelen?) Nadat ik ben gaan bewegen, ging het in ene veel beter. Daarom knapte er nu iets in mij, toen ze zei dat de dokter mij wel terug zou bellen. Ik vertelde het verhaal over mijn schouder en mocht nu in eens gelijk langs komen.
Toen ik werd binnen geroepen bij de dokter, bevestigde deze mijn vermoeden over de keelontsteking en mijn lichte paniek voor een psoriasis-aanval, hij vertelde mij dat het nog in een beginstadium was en dat ik op tijd was, er werd een receptje voor een anti-bioticakuurtje uitgeschreven en binnen twee minuten was ik al onderweg naar de apotheek. Het gaat nu al beter met mijn keel, wel nog een opgezette klier en een vieze keel, maar nu al geen pijn meer.
Wat is dat toch met de HAP en hun helderziende assistentes en doktoren?
Maar waar zou ik ook alweer over schrijven? Ik ben gewoon inspiratieloos....
(maar ik heb wel 3x het woord "knapte/knappen", in ieder geval iets met "knap" gebruikt)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Da's best knap.
Beterschap.
Een reactie posten