Schouders

Mijn schouders zijn vol, sorry er kan écht niets meer bij.
Ik kan niet de hele wereld op mijn schouders dragen, ik ben maar een klein wijfie.
Mijn schouders beginnen op deze manier een beetje door te hangen, tegen mijn wil in.
Want ik wil zo graag luisteren, ik wil zo graag andere mensen helpen, ik wil zo graag advies geven, ik wil zo graag mee huilen, ik wil zo graag alles weten, zodat ik me kan inleven in de persoon. Maar het past nu even echt niet meer hoor, genoeg is genoeg! Maar waarom knaagt het zo aan mij? Ik ga mensen die mij nodig hebben nu niet in de steek laten! Die mensen zijn mij veel te lief, en bovendien heb ik hun ook nodig. Het zijn mijn beste vrienden, families en kinderen. En jullie zal ik niet in de steek laten, voor jullie zal ik er altijd zijn!!!