Sprookjescamping

Ze zeggen daar "Dag, als het mag" als je komt en "Doei, ouwekoei" als je gaat, ze zeggen zelf dat dit het mooiste plekje van het land is, en daar ben ik het roerend mee eens. We gingen dit jaar voor het eerst met onze eigen vouwwagen, die we vorig jaar voor een prikkie hebben gekocht via de bekende site van internet, naar de Sprookjescamping, camping van het jaar 2007. Bij aankomst hadden we mooi weer, en konden we de vouwwagen bij een graadje of 23 opzetten. Het viel toch nog wel vies tegen, maar om zes uur stond alles. De kinderen hadden inmiddels al vriendjes en vriendinnetjes gemaakt, het is verwonderlijk hoe kinderen zich zo snel aanpassen.
De eerste nacht ben ik vol goede moed in mijn flanellen pyjama naast mijn man in het bed gestapt. Die nacht hadden we regen, en bij het ontwaken kwamen we erachter dat we lekkage hadden in het slaapgedeelte, sjips! Ook lagen de kinderen op een plat luchtbed, lek! Bij nader onderzoek bleek dat de stormband verkeerd geplaatst was en dat daar ook de lekkagebron onder zat. Met het verwijderen van de stormband, was ook de lekkage verdwenen. Een nieuw luchtbed voor de kinderen was ook zo gekocht in het campingsupermarktje.

De eerste week van het "Heldhaftige week", deze week stond in het teken van Hannah de heldhaftige, één van de sprookjesfiguren van de camping. Er waren allemaal "heldhaftige" dingen te beleven voor de kinderen en voor de ouders. Wij hebben eigenlijk weinig meegedaan met deze activiteiten, omdat we lekker hebben gezwommen en de kinderen vermaakten zich prima met hun vriendjes en vriendinnetjes. Waar we wel elke dag te vinden waren, was in het Sprokkeltheater, hier werd er twee keer per dag een theatervoorstelling uitgevoerd door het recreatieteam. Mijn dochter ging hier ook meestal twee keer per dag naar toe. De kinderen werden opgehaald door het sprookjesfiguur dat die middag of avond het verhaal uitvoerde. Ze werden dan opgehaald door de zogenaamde "Bumpietruck", waar ook de levensgrote beer Bumpie mee reed. Het Sprokkeltheater zat bomvol met honderd(en?) kinderen en hun ouders. Het sprookjesfiguur dat het verhaal ging uitvoeren bracht eerst beer Bumpie naar bed, voordat hij of zij met de voorstelling zou beginnen. De voorstelling begon standaard met een (live gezongen) liedje met betrekking tot het sprookjesfiguur. Daarna werd er een kindje uit het publiek gekozen, dat samen met het figuur een toverspreuk mocht uitvoeren om er nog een sprookjesfiguur bij te toveren. Het waren over het algemeen gezien ontzettend leuke voorstellingen waar je je geen moment hoeft af te vragen wat je daar nu in godsnaam aan het doen bent (ik heb meerdere campings gezien, en daar ben ik dus wel al eens weggegaan met mijn kinderen). De sprookjesfiguren werden deels door leerlingen van een musicalschool of theaterschool opgevoerd, en dat was te merken ook, aan de kwaliteit van de voorstelling en de zangkwaliteiten. Na afloop werd er nog een slaapliedje gezongen en was het afgelopen. De hele voorstelling duurde niet langer dan een half uur, precies goed. Na afloop werd er nog volop aandacht besteed aan de kinderen, zij mochten namelijk handtekeningen verzamelen bij de desbetreffende sprookjesfiguren. Organisatorisch was het dus prima voor elkaar!



De eerste zondag van onze vakantie mocht Romy al mee doen met een professionele modeshow, georganiseerd door het tijdschrift "Bambini". De kinderen mochten in hun eigen outfit laten zien hoe mooi ze waren, en de bedoeling was dat ze indruk maakten op een professionele jury. De hoofdprijs was een fotoshoot op de camping voor het tijdschrift. Mijn dochter heeft niet gewonnen, maar voor mij was ze wel een echte winnaar. Ze liep als een heuse mannequin over de catwalk, ik was zo trots als een pauw. Ze heeft er in ieder geval wel een modellendiploma aan overgehouden en een vrijkaartje voor een "Bambini-gebeuren" in oktober in Amsterdam.

Omdat ik zo nog wel uren kan doorschrijven, wordt dit verhaal vervolgd......