Depres en Sief

In een dorpje wonen twee duivelse vrienden, de ene heet Depres en de andere Sief. Jarenlang probeerden ze contact met elkaar te leggen, maar ze werden bruut bij elkaar weggehouden. Zelfs de politie moest er af en toe aan de pas komen, want als die twee elkaar vinden, dan is het foute boel.
Toen ze elkaar nog zagen, hadden ze de vervelende gewoonte om elkaar niet meer los te laten en alles te bederven wat op hun pad terecht kwam.
Ze waren op zoek naar onstabiele vrouwtjes en mannetjes en fluisterden dingen in diens oor. Ze joegen mensen voor de trein, of lieten ze pillen slikken of ze lieten ze zichzelf ophangen in een oude schuur, want dan voelden Depres en Sief zich goed. Uiteindelijk zijn ze opgepakt, en mochten ze zich dus niet meer in elkaars buurt vertonen.
Maar een poosje geleden stond Sief toch bij Depres voor de deur, hij had stiekem kunnen ontsnappen uit zijn oude huis en ze vielen elkaar duivels lachend in de armen. Ze waren weer samen, ze waren weer DepresSief en ze hadden een missie, op zoek naar een vrouwtje die zwak was en zich niet kon verweren tegen Depres en Sief. Het lukte ze om de vrouw met hun zwartgallige gefluister te besmeuren. Depres en Sief liepen voldaan terug naar het huis van Sief. Daar vierden zij met een biertje hun overwinning, totdat de politie met grof geweld de woning van Sief kwam binnen vallen en Depres en Sief in de boeien sloegen. Depres werd zelfs uit het dorp gezet en Sief was niets meer zonder Depres. De weerloze vrouw kan nu nog niet gered worden, aangezien de zwartgallige viezigheid al behoorlijk is aangekoekt. Maar ik zal haar helpen, ik ga proberen om die viezigheid er af te krabben en als ik die gasten in mijn handen krijg, dan zal ik persoonlijk zorgen dat ze voortaan als DeSi door het leven gaan!

(om ongerustheid te voorkomen, dit verhaal gaat dus NIET over mij zelf)