donderdag 6 september 2007

papa

"Als ik dood ga, dan kom ik terug als een meeuw", zei mijn vader altijd.
Mijn vader overleedt op 13 oktober 2003 op 67-jarige leeftijd, na een aantal maanden ziek te zijn geweest. De man rookte als een ketter en heeft zichzelf dood gerookt. De laatste maanden van zijn leven waren een hel, zowel voor hem, als voor zijn vrouw en zijn dochters. Hij was in de war, en in zijn ogen was een vreemde man te zien, die ik niet als mijn vader herkende. Het was alsof al het leven al uit zijn lichaam was verdwenen. Hij zat al maanden aan tafel met een zuurstoftank naast zijn benen, en werd ook nog eens getroffen door belroos, waardoor er meer vocht uit zijn benen ontsnapte dan dat er binnen kwam. Hij had zo'n dorst, maar mocht bijna geen vocht drinken omdat zijn hart dat niet aan kon.

Op 11 oktober is mijn vader naar de eerste hulp gebracht van het toenmalige Streekziekenhuis in Hoorn, met zijn vrouw, zijn zus en zijn drie dochters aan zijn zijde. Het laatste wat wij hoorden was dat zijn lever en zijn nieren al niet meer werkten. We werden door de verpleging gedwongen om weg te gaan, het werd te druk. Mijn vader bedankte ons voor onze komst en dat waren de laatste woorden die ik met hem heb gewisseld. Die avond werd hij over gebracht naar een verpleeghuis.

Op maandag 13 oktober werd ik gebeld dat mijn vader het einde van de dag niet meer zou halen, en of ik wilde komen. Ik hoefde mij niet te haasten want papa was niet meer aanspreekbaar. Omdat ik 20 weken zwanger was van Luke, heb ik op zijn sterfbed gevraagd of hij wilde waken over mijn kindje, maar er kwam geen reaktie.
Mijn vader overleedt later die dag in bij zijn van zijn vrouw, mijn zussen en mijzelf. Op het moment dat mijn vader overleedt, voelde ik Luke voor de eerste keer in mijn buik schoppen. Dat moment zal ik nooit meer vergeten...Niet veel later vloog er een meeuw voor het raam langs, en het was net of hij zeggen wilde; "Niet getreurd meiden, hier ben ik!"

Een maand geleden was ik met mijn gezinnetje en met mijn zus en mijn nichtje naar het strand, en wie kwam daar aan vliegen? Papa!
Hij poseerde keurig voor mijn camera, en ik heb er een prachtig plaatje aan over gehouden. Toch vraag ik mij af, bestaat er zoiets als reincarnatie of andere spirituele gebeurtenissen? Ik geloof wel degelijk dat onze ziel niet dood gaat, als je lichaam dood gaat, en als je daar in gelooft, dat je daar je troost in kan vinden. Misschien is het jezelf voor de gek houden, maar ik vind het fijn.

Geen opmerkingen: