Gisteravond werden we opgeschrikt door een schim voor het raam! In paniek hebben we onze wapens gepakt tegen monsters en andere wezens. Wilfred zijn lasergun, en ik mijn monsterzuiger. Romy gewapend met electronisch vangnet en Luke had een toverstaf gepakt. Je weet immers nooit waar je mee te maken hebt.
Met zijn vieren slopen we richting het raam en keken in de groene ogen van het

monster, zijn tong hing druipend uit zijn mond, en zijn scherpe tanden blonken tegen het raam, zijn klauwen duwde hij tegen het raam en met zijn nagels kraste hij daar overheen. Er kwam een vreemd geluid uit zijn enorme bek, een soort klagend geluid.
Met trillende vingers openden wij de achterdeur, het monster sprong op en voor wij het wisten sprong hij naar binnen. Luid miauwend ging hij bij zijn voerbak staan, en gaf ons, nog natrillend en met de wapens nog op scherp, een kopje tegen onze benen.
Onze poes "Monster" genaamd had honger. We bergden onze wapens weer op, gaven Monster eten en gingen weer verder met onze dagelijkse bezigheden, wachtend op het "echte" Monster......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten