Monster

Gisteravond werden we opgeschrikt door een schim voor het raam! In paniek hebben we onze wapens gepakt tegen monsters en andere wezens. Wilfred zijn lasergun, en ik mijn monsterzuiger. Romy gewapend met electronisch vangnet en Luke had een toverstaf gepakt. Je weet immers nooit waar je mee te maken hebt.

Met zijn vieren slopen we richting het raam en keken in de groene ogen van het monster, zijn tong hing druipend uit zijn mond, en zijn scherpe tanden blonken tegen het raam, zijn klauwen duwde hij tegen het raam en met zijn nagels kraste hij daar overheen. Er kwam een vreemd geluid uit zijn enorme bek, een soort klagend geluid.

Met trillende vingers openden wij de achterdeur, het monster sprong op en voor wij het wisten sprong hij naar binnen. Luid miauwend ging hij bij zijn voerbak staan, en gaf ons, nog natrillend en met de wapens nog op scherp, een kopje tegen onze benen.

Onze poes "Monster" genaamd had honger. We bergden onze wapens weer op, gaven Monster eten en gingen weer verder met onze dagelijkse bezigheden, wachtend op het "echte" Monster......

lelijke eend

Geesje is een ontzettende lelijke en verlegen eend. Ze woont al geruime tijd in een slootje met haar familieleden. Geesje had een kinderwens, en was op zoek naar een mannetje die met haar flink van bil wilde gaan. Geesje had ook nog een zusje, Dee Dee, die wel zin had in een flinke wip. Het maakte haar niet uit met wie ze het zou doen, als ze maar aan haar eendetrekken kwam, want Dee Dee is een beetje het sletje van de sloot. Ook Dee Dee is ontzettend lelijk, maar weet toch op één of andere manier altijd wel een mannetje aan snavel te slaan. Geesje vroeg daarom de hulp in van haar sletterige zusje om haar te helpen te zoeken naar een stoere woerd, en zij was natuurlijk enthousiast, zij zou haar zusje helpen.
Dee Dee zocht en vond voor Geesje een lief mannetje, een rode bril rond zijn ogen, en een goed stel hersens in zijn eendenkop. Ernst-Jan heette hij, en de vonk sloeg direkt over, ze werden verliefd, en na een aantal maanden van heen en weer gedraal, kwam het eindelijk tot de daad. Dee Dee had in die tussentijd ook niet stil rondgedobberd en had eindelijk zelfs een beetje verkering, met Carlo, een stoere eend met een enorme kuif op zijn hoofd. Natuurlijk ging het bij hun iets driftiger aan toe, dan bij haar grote verlegen zus.
Op een dag kwam Geesje er achter dat ze overtijd was, en diezelfde week legde ze haar eieren in de bosjes bij de sloot, en niet veel later kwamen Dee Dee en Carlo er ook achter dat er bij hun ook kleintjes op komst waren.
Er klopte alleen iets niet....de zomer liep namelijk ten einde en dat is niet echt een tijd om pulletjes groot te brengen. Maar het was nu eenmaal zo, en zo gebeurde het dat Geesje en Dee Dee nu rond paraderen met het kroost achter hun aan. Ze zijn er inmiddels al een aantal verloren, maar dat deert ze niet, er zijn er nog genoeg en de mensen vinden ze geweldig!
Geesje en Ernst-Jan zijn nu de trotse papa en mama van 7 pulletjes en zijn erg gelukkig.

Dee Dee en Carlo zijn helaas verleden tijd, Carlo kon de opvoeding niet aan en heeft de zwemvliezen genomen. Hij liet Dee Dee achter met 5 pulletjes.......