Carpe Diem, nog voor dat ik deze blog schrijf, weet ik al wat het onderwerp is.
In navolging van de blog van mijn zus Stella, dezelfde boodschap voor een ieder van jullie.
Pluk de dag, geniet van je leven! Stel geen dingen meer uit!
Gisteravond hoorde ik dat een 42-jarige vrouw hier uit het dorp is overleden. Natuurlijk heb ik allang al gehoord waaraan ze zou zijn overleden, zoals dat in een dorp gaat. Maar ik ga daar niets over schrijven. Ten eerste omdat ik deze vrouw niet persoonlijk ken. Ten tweede heb ik het allemaal via via gehoord, en durf ik niet met zekerheid te zeggen waar aan ze is overleden. Het doet er ook niet toe.
Echter, ik ken wel de zus van de overleden vrouw, zij is een lid van ons koor, en haar dochter zit bij Romy in de klas. De man van de overleden vrouw is een bekende dorpsgenoot van ons.
Mijn oudste zus is 41 jaar jong, en mijn middelste zus is 37 jaar jong. Ik moet er gewoon niet aan denken dat ik één van mijn zussen zou moeten verliezen. Het is verschrikkelijk naar nieuws, dat je wel aan het denken zet.
Daarom nogmaals, carpe diem, en geniet. Doe de dingen die je graag wilt doen, maar denk wel aan je portemonnee. Haal er uit wat er in zit. Het kan zomaar over zijn....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
En je broer dan kan je die wel missen
haha, hoe kom je daar nu bij? Ik heb geen broer!! Mag ik vragen wie je bent?
hele wijze blog dit carpe diem is iets wat te veel mensen vergeten
elke dag kan je laatste zijn en zelfs al is het niet jouw laatse wie weet is het dan wel die van een ander in je omgeving
en het is vreselijk om later te denken ach had ik maar....
waarom heb ik toen niet...
leven zonder ergens spijt van te hebben is volgens mij een teken van leven in het hier en nu en niet in het later of vroeger
zo nou ik dit terug lees hoop ik dat wat ik bedoel voor de lezer net zo duidelijk is als voor de lezer
Een reactie posten