intocht

Aan het einde van de zomer vielen de eerste boeken al door de brievenbus.
De boeken werden direkt uitgespit, en de wensen werden kenbaar gemaakt.
Vanaf dat moment was hij bijna elke dag wel het gesprek van de dag; Sinterklaas!

Afgelopen zondag was het zover. Sinterklaas komt aan in Bovenkarspel.
Kloppende kinderhartjes in huize Abbekerk overheersen de rest van de normaal zo gewone huisgeluiden.
Als ik eindelijk gedouched en opgeknapt ben, staan de kinderen al te trappelen als het paard van Sinterklaas. Maar hun moeder is een spelbreker en ik wil eerst nog een kop koffie voordat we naar de intocht gaan.

De schoenen worden aangetrokken, de jasjes dichtgeritst; zij zijn er klaar voor.
De fietssleutels worden tevoorschijn getoverd en dan gaan we op weg naar opa en oma. Want opa en oma wonen vlakbij de locatie waar Sinterklaas aankomt op zijn boot.
Bij opa en oma drinken we wederom een kopje koffie, maar voor mijn dochter is het genoeg geweest, ze wil nu eindelijk weleens naar het haventje. Haar papa belooft haar om haar direct mee te nemen, en dat ik later met haar broertje kom.

Mijn mannetje is al een kwartiertje weg, als wij dan eindelijk richting de intocht vertrekken. Terwijl opa en oma, en mijn schoonzusje en zwager een mooi plekje uitzoeken waar de meeste pepernoten worden uitgedeeld, ga ik met mijn zoontje naar het haventje. Daar zijn onze beide kindertjes volop getuige van de binnenkomst van de oude baas met zijn gepigmenteerde hulpjes. Er galmt een mannenstem door de microfoons, die de kinderen mentaal opwarmt voor de komst van Sinterklaas en vals mee zingt met de Sinterklaasliedjes.

Als de Sint bijna voet aan het walletje zet, vertrekken wij richting de weg waar de hele stoet langs zal komen. Mijn dochter komt al enige klasgenootjes tegen, en we zoeken opa en oma en de rest van de familie op.

Terwijl wij wachten op de komst van Sinterklaas, huppelen de eerste pieten al langs....zonder strooigoed. Voordat ze ons bereikt hebben, is het strooigoed alweer vergeven. Mijn mannetje zegt dat we hier verkeerd staan en dat even verderop de "bijvulwagen" staat. Dus vertrekken we richting een ander deel van de weg.

Het was precies de goede locatie, en de kinderen worden overspoelt met pepernoten en snoepjes. De pieten hebben zelfs tijd voor een praatje of een foto.
Terwijl ik wat korte fimpjes maak met mijn camera, heb ik niet eens in de gaten dat de oude baas voorbij loopt en dat mijn dochter met haar tante richting Sinterklaas loopt om hem een zelfgemaakte tekening aan hem te overhandigen.
Sinterklaas pakt de tekening aan, en ik kan nog net een foto maken van het heerlijke schouwspel.

Met de wangen, handen en jaszakken vol snoep kijken we naar de rest van de optocht. Het zal mijn zoon allemaal een worst wezen, die zit lekker te snoepen.
Als de optocht is afgelopen, wandelen we weer naar het huis van opa en oma, waar we ons nog lekker vol eten aan chipjes en pepernoten met een lekker borreltje erbij, want Sinterklaas betekend niet alleen de intocht, maar ook een gezellige familie-bijeenkomst.

Later die middag ga ik met mijn dochter naar een sinterklaasvoorstelling, speciaal voor de kleintjes.
Voor de grootjes is er plek in het voorcafé, waar de grootjes zich heerlijk een uurtje kunnen volgieten totdat de kleintjes terug komen van de voorstelling.

Die avond worden er in huize Abbekerk de schoenen gezet. De kinderen zingen uit volle borst hun liedjes en gaan moe maar voldaan naar hun bedjes toe. En die nacht worden hun schoentjes gevuld met chocolade en een kadootje. Ik zou er zelf bijna in geloven......