lachen

Oh boy, wat had ik dat even nodig vandaag; die enorme lachbui!! Wat voelt dat toch goed, en wat krijg je er een opkikker van.

Het positieve denken had mij een beetje in de steek gelaten door vervelende berichten de afgelopen week. Ik zat niet lekker in mijn velletje, misschien had ik mijn velletje achterstevoren aangetrokken na mijn poedelbeurtje van afgelopen zondag. Het zat in ieder geval niet prettig.

Vandaag had ik echt een off-day; drukte met een dokterbezoek, onnodig wachten bij de apotheek, te laat op logopedie. Helemaal gestrest kwam ik thuis.
Vanmiddag heb ik het mijzelf wederom druk gemaakt, dit om Klaas Vaak te ontlopen. Alleen had ik hier het verkeerde moment voor uitgekozen, ik was aan het einde van de middag aan het einde van mijn latijn, en ik had nog een afspraak vanavond....

Even heb ik getwijfeld om het af te zeggen, maar ik had er eigenlijk reuze zin in. De persoon waar ik heen moest, is een enorm tof wijf, waar ik altijd lol mee heb.

Wij zouden een liedje arrangeren voor het koor, en om onze wensen kracht bij te zetten, hebben we er filmopnames van gemaakt. Wat eigenlijk heel serieus begon, eindigde in een scène van "Saaiiii". Ik piste bijna in mijn broek van het lachen.

Ik kan mij niet heugen, wanneer ik voor het laatst zo erg heb gelachen. En toen gingen we het filmpje natuurlijk nog eens terug kijken, en wederom kregen we een enorme lachbui.

We hebben nu wel een idee hoe we met het liedje aan het werk gaan, maar eigenlijk vond ik het veel fijner om eens lekker te lachen.

Moe maar voldaan stapte ik in de auto, en kwam met een grote grijns te kamer binnen stappen. Wilfred zag dat ik het naar mijn zin had gehad, en was oprecht blij voor mij. "Lekker dat je er even uit was, dit had je nodig," zei hij oprecht.
En zo was het!!