broertje twee gaat emigreren

Onze zoon heeft twee "broers" op de peuterspeelzaal, tenminste daar kwam ik gister achter. Eén van de moeders vertelde mij gister dat haar zoon twee beste vrienden heeft, namelijk onze zoon en een ander jongetje. Hij noemt ze steevast zijn "broers". Ik vond dat zo ontzettend lief om te horen.

Nu is het geval dat voor broertje één, dat is onze zoon, zijn laatste maand in gaat op de peuterspeelzaal en dat broertje twee gaat emigreren naar Spanje. Paniek voor de moeder van broertje drie, want hij is gek op zijn "broers".
Nu denk ik dat het wederzijds zal zijn, want ik verwacht bij ons ook nog wel een drama als broertje één afscheid gaat nemen. Wat is het leven hard! Zo ben je beste vrienden en zo moet je elkaar weer loslaten om verder te ontwikkelen op verschillende kleuterscholen, om later nooit meer te herinneren dat je twee "broers" had.

Het verhaal van broertje twee heeft mij en later ons wel aan het denken gezet.
De ouders van broertje twee gaan een restaurant runnen aan de Spaanse kust. Een hele stap voor het gezin, maar aan de andere kant; Waarom niet?

Ik vertelde aan het thuisfront over de plannen van de ouders van broertje twee en wij vroegen ons ook af; Waarom niet? Ik vroeg aan mijn man of er in Spanje of Portugal ook werk voor hem zou zijn. Hij was er van overtuigd van wel.
Natuurlijk zou het een moeilijke stap zijn, je verlaat je familie en vrienden en je kinderen zullen een andere taal moeten leren. En wij ook.

Maar overal zijn computers en met een beetje webcam en foto's kan je natuurlijk best een behoorlijk contact houden. Voor weinig geld kan je ook in het vliegtuig zitten richting Nederland om je familie te bezoeken.

Ahh...Spanje, bijna altijd mooi weer...Ik droom nog even verder, want zo dapper als de ouders van broertje twee, zijn wij niet hoor. Bovendien zal de werkelijkheid toch even anders zijn dan de fantasie. Je moet je huis verkopen en je laat alles en iedereen achter. Misschien ooit? Ik zal dit klimaat in ieder geval nooit missen.
Wie weet wat de toekomst ons brengt, maar eerst staat ons een afscheid van de gebroeders te wachten en dat is de realiteit.