andere tijden

Voordat we de sleutel kregen leek alles zo belangrijk, maar sinds we de woning binnen stapten heb ik hele andere prioriteiten.

Voor de sleutel was het koor een hoge prioriteit voor mij en zei ik nog stoer dat ik evengoed zou komen om te zingen tijdens de klusdagen. De werkelijkheid bleek anders. Wilfred is elke avond in het huis te vinden en het is zonde als hij een avond zou mislopen omdat ik zonodig moet zingen. Dus heb ik moeten verzuimen. Nu het spul op zijn eind loopt, blijft Wilfred morgenavond wel thuis, zodat ik toch even te zingen kan. Maar ik voel mij daar wel schuldig om, want nu missen we drie uur klussen.

Mijn werk is op het moment een noodzakelijk iets. Ik moet werken, maar het liefst zou ik thuis blijven om in te pakken of te verven in het nieuwe huis. Ik vind het zonde van mijn tijd.

De poezen lopen ook een dosis aandacht mis. Normaliter worden ze dagelijks geaaid en geknuffeld door mij, maar ze moeten even geduld hebben. Ik ben sowieso benieuwd hoe het hun zal vergaan in het huis.

De vakantie komt ook dichterbij, maar ook hier ben ik totaal niet mee bezig. Ik moet er nu even helemaal niet aan denken, maar tegen de tijd dat we op vakantie gaan zitten we al een poosje in het huis en zal de zin snel worden.

D-Day staat gepland op 24 mei. Dit is de dag dat we afscheid nemen van dit huis en verhuizen naar het nieuwe huis. We komen hier nog wel een aantal dagen terug, omdat we dan nog niet kunnen douchen. Het zal vreemd zijn om in een leeg huis te douchen.

De kaartjes stromen binnen en dat voelt goed, net als de woning. Die voelt goed!