sauzen en startkabels

De fut was er gister even uit en in plaats van een update te plaatsen heb ik mij gister even lekker genesteld voor de televisie. Heerlijk even "Hollands got talent" kijken.

Het was gister een drukke dag. Om acht uur stond mijn zus op de stoep om in ons oude huis te soppen. De koopster van ons huis wilde even langs komen om de boel op te meten en het was hier een behoorlijk stoffig en rommelig zootje.
Na ons anderhalf uur lang even kwaad te hebben gemaakt, was het huis om kwart voor tien weer spik en span. Terwijl we buiten even zaten uit te rusten met een bakkie koffie en een sigaret, kwam de koopster met haar vader aan rijden. Ze rende als een wervelwind door het huis met een meetlint en vertelde ons haar plannen. Onze pas vervangen kozijnen zouden er uit gaan en er komen openslaande tuindeuren in. Wel mooi, maar het ging me toch een beetje aan het hart. Ook hoopte ze dat het behang er een beetje makkelijk af zou gaan. Ik schrok en riep dat het er net drie kwart jaar op zat. Waarom ik dat zei weet ik ook niet, maar ik vind het zo zonde. Stom natuurlijk want het is ons huis straks niet meer. Ze wilde ook eventueel het bad er uit halen en er een douche plaatsen en de pasgelegde tegels in de voortuin worden waarschijnlijk vervangen door een tuintje. Het geeft me gewoon een raar gevoel, misschien had ik het beter niet moeten weten, dan had ik er niet zoveel moeite mee gehad.

Nadat ze weg waren zijn we naar ons nieuwe huis gelopen. Wilfred had nog problemen met zijn bus, want hij had zijn lichten aan laten staan en moest opnieuw van stroom voorzien worden. Maar uiteindelijk deed het oude krot het en is hij met de bus naar het huis gereden, volgeladen met dozen. Na nog een sigaretje te hebben gerookt zijn we direct met de hulp van mijn zus begonnen met het sauzen van de muur in de definitieve kleur. Wilfred pakte de grote vlakken, terwijl mijn zus en ik de randjes aanpakten met een kwastje. De kinderen waren weer heerlijk aan het spelen en onze dochter had een klasgenootje van haar op de buurt gevonden. Ze stepten vele rondjes rond het blok. Tussendoor kregen we wat kijkers en ondanks die we heel trots het huis lieten zien, kostte dat veel tijd. Je staat dan weer stil en voor je het weet ben je weer een half uur verder. Tegen vijf uur waren we klaar en ik brak. Door een kleine ergenis van mijn kant naar Wilfred, sloeg mijn humeur in één keer om naar het nulpunt. Ik ben toen naar huis gegaan en heb eten gekocht bij de Spar.

Ik besloot gelijk om te gaan bakken, maar ik was braadboter vergeten. Ik belde Wilfred om te vragen of hij dit mee wilde nemen, want ik was echt "out". Het duurde echter nog vrij lang voordat hij kwam, waardoor we pas laat konden eten. Het probleem van het late verschijnen was de bus, hij wilde wederom niet starten.

Na het eten is Wilfred startkabels gaan halen bij een vriend van ons en ik ben toch weer naar het huis gereden, ook omdat Wilfred de auto nodig had om de bus te starten. Onze vriend werd ook nog even rondgeleid in het huis en toen hij weg zou gaan, was de bus weer gestopt met draaien. Nog eenmaal de startkabels erop en Wilfred ging met onze vriend even rijden om de accu op te laden. Het duurde echter behoorlijk lang voordat hij terug kwam en ik ben de gang gaan sauzen. Niet veel later kwam Wilfred terug, de bus was er mee gestopt onder het rijden en dus moest hij opgesleept worden naar de garage.

In de tussentijd ben ik verder gegaan met sauzen, maar de avond was eigenlijk al verpest, er zou niet meer veel gedaan worden die avond. Toen Wilfred thuis kwam, wilde hij perse nog verder gaan, maar het liep al tegen negenen en ik haalde hem over om er voor die dag een eind aan te breien. Het duurde even voordat hij zich over liet halen, maar hij zag ook wel in dat het een verloren avond was. We wasten nog even af en draaiden de deuren op slot. Toch nog een klein beetje tegenslag, maar dat laat ons niet weerhouden....