misselijk

Vanuit het niets begint mijn maag zich om te keren, ik word nu echt misselijk. Mijn oren beginnen te suizen en het geluid van buiten begint te verstommen. Ik voel hoe mijn bloed zich langzaam uit mijn gezicht begint terug te trekken....Ik hoor mij zelf vragen hoe lang het nog duurt. Ik voel hoe ik langzaam weg begin te zakken en dreig flauw te vallen "We zijn bijna klaar, gaat het nog wel?" hoor ik een stem achter mij zeggen. "Nee, ik heb het gevoel dat ik moet overgeven en ik heb zo'n raar gehoor. "We stoppen even, wil je een glaasje water?" zegt de vriendelijke stem achter mij "Ja, graag!" Hoor ik mijzelf zeggen.
Langzaam verdwijnt de misselijkheid en krijg ik mijn gehoor weer terug. Mijn gezicht begint gelukkig weer te gloeien. "Ik ben er weer klaar voor," zeg ik. Vijf minuten later is het klaar. Trots kijk ik in de spiegel naar mijn rug, er staat een mooie tatoeage op. Ik ben er superblij mee, maar of ik het nog een keer zal doen? Nu even niet!!