"respect!"

“Hoelang ben je eigenlijk al met Wilfred?” vraagt de hevig verliefde jongen.
“Eh..dit jaar al zeventien jaar, en nog steeds ben ik hartstikke gek op hem,” voeg ik er trots aan toe. “Wow…respect!” antwoordt de jongen en ik zie bewondering in zijn ogen. Ik moet lachen om zijn woordkeuze, ik heb een “respect” gekregen. Ik vertel hem gelijk dat we dit jaar alweer 12,5 jaar getrouwd zijn. Ik zie verbazing in de ogen van de jongen en hij verteld; “In deze tijd is het bijna uniek om al zo’n lange tijd bij elkaar te zijn, de meesten getrouwde stellen houden het gewoon niet zolang meer vol.” Vol trots vertel ik de jongen hoe ik Wilfred heb leren kennen, dat het liefde op het eerste gezicht was, dat wij na twee jaar verkering al gingen samenwonen, dat we drie jaar later gingen trouwen, dat we vier jaar later ons eerste kindje kregen en dat we bijna drie jaar later ons tweede kindje kregen. De jongen glundert na het aanhoren van mijn verhaal; “Wow, ik hoop dat ik over zeventien jaar ook nog steeds met hetzelfde meisje ben.” Ik antwoord glimlachend; “Ja, dan kan je op je 52-ste zeggen dat je zeventien jaar verkering hebt”. De jongen lacht en ik zie hem nadenken; “Ja, dan ga ik een feestje geven dat ik al zeventien met haar ben.” “Ik hoop het, ik hoop het echt,” vertrouw ik hem toe, terwijl ik hem serieus aankijk. Verliefdheid is niet aan een tijd of leeftijd gebonden, zelfs als je een dertiger bent, kan verliefdheid er nog heel schattig uitzien. En dat meen ik, ze hebben het verdiend!