the Passion of a Christ

Vol afschuw en ontzag heb ik gisteravond gekeken naar de indrukwekkende film, “the Passion of a Christ”. Deze film, die over de laatste twaalf uur van Jezus zijn leven gaat, is op een behoorlijke realistische manier gemaakt. Jezus wordt in de film gegeseld. Hij wordt in elkaar geslagen, met stokken geslagen, met martelwerktuigen geslagen en hij krijgt een kroon van doornen op zijn hoofd gedrukt. Uiteindelijk wordt hij aan het kruis genageld, totdat hij sterft. En dit alles omdat hij werd verraden door Judas.

De film is behoorlijk realistisch in elkaar gezet. De stokslagen, de wonden, het bloed…Ik werd er af en toe behoorlijk misselijk van en toch bleef ik kijken, want het maakte allemaal een behoorlijke indruk op mij. Temeer omdat ik niet katholiek ben opgevoed en eigenlijk nooit de gedachte achter Pasen heb geleerd. Na het zien van deze film begrijp ik alleen niet waarom “Witte Donderdag” en “Goede Vrijdag” deze benamingen hebben gekregen. Ik vond het nu niet echt een goede vrijdag om te zien. Mijn kinderen zitten op een katholieke school en hebben mij voorgelicht op een kinderlijke manier over de laatste dagen van Pasen, maar nu werd het mij pas echt duidelijk. Maar dan ga ik nadenken. Tijdens het kerstfeest wordt de geboorte van Jezus gevierd en met Pasen vieren wij dat Jezus is gestorven en weer teruggekomen is. De nadruk wordt natuurlijk gelegd op het feit dat Jezus weer terug is gekomen, maar het sterven van Jezus wordt eigenlijk een beetje naar achteren geschoven, dat lijkt niet belangrijk. Maar de man heeft een enorme lijdensweg moeten afleggen, voordat hij eindelijk “rustig” kon sterven. “Goede Vrijdag” heeft voor mij in ieder geval een heel andere betekenis gekregen.