geen blog over vandaag

Natuurlijk zou je kunnen verwachten dat ik een blog ga wijten over de gebeurtenissen van vandaag. Over mijn dochter die vanmiddag op de spoedeisende hulp is belandt, nadat er vanmorgen bij haar een afwijking in de bloedsuiker is geconstateerd. Dit naar aanleiding van een hele bizarre en enge gebeurtenis thuis. Maar weet je? Soms, zoals nu, heb ik daar geen zin in. Het is niet alleen voor mijn dochter een verwarrende gebeurtenis geweest, maar ook voor mij en voor ons allemaal eigenlijk. Tegelijkertijd ook een emotionele gebeurtenis, omdat je niet weet wat je te wachten staat. In ieder geval functioneert ze weer prima, wordt ze verder onderzocht en ligt ze nu lekker te slapen. In eerste instantie had ik mijn werk afgebeld voor morgen, omdat ons verteld was dat we rekening moesten houden met een nachtje over in het ziekenhuis en een dag vol onderzoekjes, maar nadat we te horen hebben gekregen dat ze gewoon mee naar huis mocht, heb ik toch maar weer naar mijn werk gebeld om te vertellen dat ik morgen wel ga werken. Altijd heb ik zin om te werken, maar voor nu zou ik het liefste thuis zijn bij mijn kinderen, al begint de school morgen weer bij ons.
Het valt me zwaar omdat ik het persoonlijk heb meegemaakt. Het heeft ook een impact op onze zoon gemaakt, hij was helemaal gebroken rond half zes en is in slaap gevallen. Hij heeft zijn moeder en zusje ook overstuur gezien. Natuurlijk zijn er ergere dingen, maar deze dag zal nog wel een plekje moeten krijgen. Het heeft een diepe indruk op mij gemaakt. Ik ga hier verder dan ook niet over schrijven, want ik heb er totaal geen zin in.