sparen

Mijn dochter heeft eindelijk haar langverwachte Nintendo DS. Bijna een jaar lang heeft ze al haar geld opgespaard en op haar verjaardag heeft ze genoeg geld en kadobonnen gekregen om het computertje te kopen. Als ik de prijs van het apparaatje omreken in guldens, dan kost het zo’n 330 gulden, zonder dat er een spelletje bij zit.

Dan denk ik terug aan mijn eigen kindertijd. Ik spaarde ook voor een computerspelletje. Ik weet nog goed dat het ding 40 gulden kostte en dat was een boel geld. Het was een spelletje van de Roze Panter. De Roze Panter moest over bommetjes springen, trappetjes beklimmen en bovenaan de trap het plankje waar de boef opstond doorzagen. Als je drie keer de plank door had gezaagd, viel de boef naar beneden. Hoe vaker je dit deed, hoe sneller de bommen op je afgevuurd werden. En ik moest en zou dit spelletje hebben.

Destijds zat de Intertoys nog in de van Bleiswijkstraat in Enkhuizen en wekelijks kwam ik daar om te kwijlen naar het spel. Toen ik eindelijk de veertig gulden bij elkaar had gespaard, ging ik met een zak vol kleingeld naar de winkel toe. Eindelijk kocht ik mijn langverwachte spelletje. Blij als een kind wandelde ik de winkel uit, met een kwalitatief goed spel. De kast van het spel was van hard plastic, met een frontje van metaal. Verder zat er een kleine joystick op en dat was heel bijzonder in die tijd. Maar ik had het wel mooi bij elkaar gespaard. Urenlang was ik zoet met het spel. Op de bank en in bed, overal nam ik het spel mee.

En nu heeft onze dochter nu dus eindelijk haar DS gekocht. Ik kan me helemaal vinden in het gevoel van euforie dat zij nu moet hebben, want ze heeft hem! Jammer genoeg voor haar, moest het spel eerst nog opgeladen worden en omdat we avondvierdaagse gingen lopen, moesten we op tijd eten en na de wandeling gelijk naar bed. Ze vroeg mij of ik het spel op haar kamer neer wilde leggen, zodat ze in de ochtend nog even een spelletje kon spelen. Dus dat heb ik gedaan. Maar eerst heb ik gisteravond zelf het computertje eens nader bekeken. Wat een techniek! Dit hadden wij vroeger niet. Een touchscreen, waarmee kan navigeren en je kan tijdens een spel blazen in de microfoon om je vijand omver te blazen. Hoe verzinnen ze het? Het is een prachtige uitvinding, maar wat een boel geld. Ik ben dan ook reuze trots dat ze dit allemaal bij elkaar gespaard heeft, want elk muntje ging regelrecht haar portemonnee in voor de DS. Ik vind het knap van haar, dat ze al die tijd haar geld bewaard heeft, omdat ze echt iets heel graag wilde hebben. Ik ben dan ook een trotse moeder!