Toen wij besloten tot de aanschaf van een hond, moest ik wel even aan onze zachte huisgenoten denken. Oscar de stoere kater zou het nogal als een bedreiging kunnen zien, terwijl Monster het laffe poesje weleens angstig weg kunnen kruipen.
De eerste ontmoeting was dan ook een grote schrik voor onze knuffeltjes. Met een hard geblaas schoten zij allebei een kant op. Loekie (zo heette de hond al) liet zich echter niet terugdeinzen door een stel schattig uitziende speeltjes. De staarten zwiepten, dus ze zullen toch wel willen spelen? Als een hond blij is, gaat de staart immers ook alle kanten op. En daar zit nu juist de communicatiefout tussen hond en kat, zwiepen van de staart door de kat en het kwispelen van de staart door de hond. De ene ziet het als een bedreiging, de ander als een blijk van blijdschap. Dus toog Loekie blij naar Oscar toe. Oscar was hier echter niet van gediend en liet Loekie blijken wie de baas was in dit huis, door flink uit te halen met zijn scherpe nagels tegen de neus van Loekie. Een ijselijke gil klonk er door de woonkamer uit de mond van Loekie. Hij deinste verschrikt achteruit en keek Oscar niet begrijpend aan.
Nu zes maanden later had ik niet kunnen verwachten dat de katten en de hond allemaal door één deur stappen. Oscar is nog steeds de baas en Monster wordt gezien als een grote uitdaging door Loekie. Loekie daagt haar dan ook vaak uit om een spelletje te spelen. Ondanks dat ze niet echt spelen, daagt Monstertje hem uit door hoger te gaan zitten en Loekie uitdagend aan te kijken. Als Loekie wordt uitgelaten, gaat Oscar steevast met ons mee. Altijd een aantal meter achter ons aan, hobbelend met zijn belletje om zijn nek. Af en toe haalt hij ons in en wacht hij in de bosjes tot we voorbij zijn. En zo loopt Oscar weer met ons mee naar huis, gewoon voor de gezelligheid.
Monstertje verbaasd ons helemaal. Het stresspoesje laat zich rustig beruiken door Loekie en blijft rustig op de bank liggen als Loekie bij haar in de buurt komt. Grote vrienden zullen zij niet worden en ze zullen ook niet knus bij elkaar gaan liggen, maar van communicatiefouten is hier niets meer te merken, de dieren hebben het gezellig met elkaar en dat had ik niet verwacht.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten