spinnig

Het is nog geen september, maar onze “vriendjes” zijn er weer! De spinnen! In ons vorige huis hadden we hier weinig last van, maar op ons nieuwe adres zijn ze met grote getallen aanwezig; kleintjes, grotere exemplaren, hooiwagens, noem maar op. Elke dag worden hier wel een aantal spinnen gevangen en naar buiten gegooid. Ik gruwel ervan. Gistermiddag haalde ik de vissenbak van zijn plek en daarachter zat een grote hooiwagen met een nest piepkleine spinnetjes zojuist een, met zijde, ingewikkelde tor te verorberen. Met kriebels in mijn lijf heb ik ze opgezogen, sorry spinnetjes…. Als we naar bed gaan, wordt eerst de kamer grondig geïnspecteerd. Afgelopen weekend hing er een mooi exemplaar boven mijn hoofd te bungelen. No way dat ik dan ga slapen, hè? Dus manlief uit bed gestuurd om het spinnetje te vangen en naar buiten te gooien. Gisteravond hadden wij er drie op onze kamer, waarvan één een flink exemplaar was, ondanks dat we een hor voor het raam hebben. En dan niet te vergeten, de spinnenpoepjes op de vensterbank en op mijn kozijnen. Zwarte vlekken die moeilijk te verwijderen zijn. Ik krijg er echt de kriebels van. Hopelijk is deze “spinnentijd” snel voorbij, ik word er nogal eh….”spinnig” van.