Bijna een week rookvrij

Ondanks de tegenslagen van de afgelopen week, ben ik inmiddels al bijna een week rookvrij. Ik had gemakkelijk de handdoek in de ring kunnen gooien en mij weer kunnen vergrijpen aan de sigaretten. Maar ik heb het niet gedaan. De afgelopen dagen ben ik best even van mijn padje afgeweest met hartkloppingen, een te hoge bloeddruk en een emotionele wirwar in mijn hoofd, waardoor ik een aantal slapeloze nachten heb gehad. Ik was echt helemaal op en ik was het liefste in mijn bed gekropen en er een paar dagen in gebleven. Maar dat kon natuurlijk niet, want het leven met schoolgaande kindertjes en werk gaat gewoon door. Janken kon ik niet, al wilde ik het wel. Roken wilde ik ook, maar ik deed het niet. Want ondanks dat ik me een slappeling voelde, bleef ik sterk genoeg om in mijzelf te geloven. De medicijnen zijn weer ingeleverd bij de apotheek want vanaf afgelopen zaterdag, twee dagen na mijn stoppoging, gebruik ik de medicijnen niet meer door de inmiddels bekende bijwerkingen. Dus ik doe het nu puur op wilskracht.

De eerste dagen na het beëindigen van de medicijnen had ik het dan ook best moeilijk. Alles begon mij anders te smaken, zo ook mijn kopje koffie waar ik zo gek op was. Het smaakte me niet meer en in ene had ik én geen sigaret meer, maar dus ook geen koffie meer. Veel flesjes water heb ik gedronken. Maar nu ben ik gewend aan de nieuwe koffiesmaak en is het niet zo vies meer, het smaakt…anders. Wat ik nu ook opmerkelijk vind is dat ik veel dingen begin te ruiken. Zo ruik ik vele luchtjes die me nooit zijn opgevallen, zoals de hondenmand in de woonkamer. Nooit eerder heb ik de mand geroken, maar afgelopen week vond ik het ding toch erg stinken. Ook mijn gang, waar de hond slaapt, stinkt naar hond. Iets wat mijn dochter altijd al zei, maar wat ik nog nooit had geroken. Het grappigste is dat ik vandaag bij de supermarkt stond en iemand voor mij stond die naar sigarettenrook stonk. Ik vond het zo vies! En ik voelde mij op dat moment zo ontzettend trots! Trots omdat ik geen sigaretten hoefde te kopen. Trots omdat ik maar 2 euro 30 cent hoefde te betalen in plaats van 6 euro 40 cent, omdat ik geen sigaretten meer mee hoefde te nemen.

Maar het neemt niet weg dat ik toch wel mijn moeilijke momenten heb, zoals gister op mijn werk. Ik zat in de niet-rokerskantine en voelde me toch een beetje verloren. De mensen waar ik altijd leuk mee aan heb gezeten, zitten allemaal in de rokerskantine. Dit was een moment dat ik me “zielig” voelde en me afvroeg of het niet beter was om weer te gaan roken, zodat alles weer zoals het oude was. Maar ik heb het niet gedaan, ik heb volgehouden.

Vandaag heb ik een erge goede dag. Natuurlijk moest ik er af en toe aan denken, maar over het algemeen ging het heel erg goed. Een bezoekje aan mijn huisarts was ook erg geruststellend. Mijn bloeddruk was weer normaal en de huisarts heeft me motiverend toegesproken. Morgen heb ik weer een afspraak met de verpleegkundige van de huisarts en dan zal ik trots vertellen dat ik zonder medicijnen aan het stoppen ben. Vandaag heb ik hernieuwde energie, maar ik moet het echt per dag bekijken, want gister stond ik echt op het punt om op te geven. Maar voor nu heb ik nog geen sigaret aangeraakt.