Een maand geleden zat ik nog vrolijk op de camping, terwijl de thermometer op 33 graden stond. En dat terwijl we “gewoon” in Nederland op vakantie waren. De kinderen liepen in hun zwemkleren over de camping en ’s avonds konden we nog lang buiten zitten, al werd het al sneller donker.
Toen ik vanmorgen mijn gordijnen openschoof zag ik het, voelde ik het en rook ik het; “De herfst is begonnen!” Terwijl ik het hondje uitliet, werd het nog duidelijker. Er stond een flinke wind, er lagen gekleurde bladeren op het grasveld en het geurt al lichtjes naar “herfst”. De herfst kan mooi zijn, maar de herfst betekent ook een hele lange periode van wind en grauwe dagen, want de herfst duurt in Nederland bijna vijf maanden.
Vorig jaar hebben we nog kunnen genieten van een prachtige winter, een welkome afleiding tussen de herfsten door. Wat een zaligheid, de kou, het ijs en de prachtige luchten bij zonsondergang. Mensen kwamen uit hun holletje, na het werk werden nog snel even de schaatsen aangetrokken, opa’s en oma’s die naar hun schaatsende kleinkinderen kwamen kijken. Het was een waar feest! En daarna ging de herfst weer gewoon verder. Het duurde erg lang voordat het voorjaarszonnetje te voorschijn kwam. Maar toen deze eindelijk aanwezig was, ging ze ook niet meer weg.
Op een aantal mindere weken na, zoals de eerste week van de zomervakantie, hebben we best een mooie zomer gehad. Elke avond werd er hier in het hofje verstoppertje gespeeld met de buurtkinderen. Met veel tegenzin van beide kanten moesten we de kids naar binnen sturen, omdat het echt tijd werd om naar bed te gaan. Maar nu gaat die tijd langzaam voorbij en moeten we ons eerst door de herfst heen slaan. Laten we allemaal maar hopen, dat er nog een winter tussendoor komt, zodat we in 2010 weer met frisse moed uit onze huizen stappen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten