Update.....

De eerste dagen na het nemen van het anti-rookpilletje waren bijzonder heftig. Binnen twee uur na het innemen van de medicatie had ik het gevoel aangeschoten te zijn. Eerst had ik dat niet in de gaten, maar nadat ik donderdag in de auto wat foutjes maakte en me minder scherp voelde, besefte ik dat dit door de medicijnen kwam. Omdat ik geen bijsluiter van de apotheek had ontvangen, heb ik even gegoogled naar deze medicijnen en het effect op het besturen van een voertuig. Ik schrok ervan. Er stond in de bijsluiter op het internet dat ik een week lang beter geen voertuig kon besturen, in verband met concentratiestoornissen en duizeligheid. Dat het besturen van een voertuig met dit soort medicatie strafbaar is als je een ongeluk veroorzaakt, omdat de werking gelijk staat aan vier glazen alcohol in je bloed. Ik zat in zak en as, want de volgende dag werd ik toch echt op de werkvloer verwacht. Maar een paar uur later voelde ik me niet meer aangeschoten en had ik de oplossing bedacht voor mijn werk. Ik zou eerst naar mijn werk rijden en op mijn werk het pilletje nemen. Dus dat heb ik gedaan. Rond half negen voelde ik de werking van de pil weer, maar na een toiletbezoek en twee bekers water voelde ik me alweer een stuk beter. De enige bijwerking die ik nu nog als vervelend ervaar zijn de hartkloppingen, maar ook dat zal met de tijd wel over gaan. De misselijkheid waar ik zo bang voor ben geweest, is gelukkig uit gebleven.

Morgen stap ik fase drie in, want dan stap ik over op twee pillen per dag. En ook hier ben ik best weer bang voor de bijwerkingen, maar gelukkig heb ik na morgen tot zaterdag vrij en hebben de twee pillen de tijd om rustig in te werken. Tot die tijd zal ik dan ook geen voertuig gaan besturen.

Donderdag stap ik in de vierde en laatste fase. Namelijk heb definitief weglaten van de sigaret. Ik ben inmiddels al een heel bewuste roker geworden en daarom ben ik al een beetje aan het oefenen. Gister rookte ik al behoorlijk wat sigaretten minder, omdat ik er gewoon niet aan heb gedacht. En als ik er aan dacht, nam ik geen sigaret, maar ging ik even iets anders doen. Vanmorgen heb ik mijn wekker tien minuten later gezet en heb ik mij eerst gewassen en aangekleed. Normaal ging ik eerst naar beneden voor een kop koffie met een sigaret en de krant, maar de laatste dagen begon het mij al tegen te staan. Wat een onzin! Ik heb daarna de kinderen uit bed gehaald en voorzien van een boterham en heb de broodtrommeltjes gevuld voor school. Pas daarna heb ik een kop koffie genomen met een sigaret, maar ook hier had ik het gevoel van “tegenstaan”. Het gaat echt de goede kant op!

In eerste instantie zou ik mijn “stoppen met roken”-poging niet publiekelijk bekend maken. Ik wilde het stiekem doen en gewoon bij de rokers in de kantine blijven zitten op mijn werk. Maar hoe gezellig ik het ook vind bij de meiden, ik denk dat het verstandiger en makkelijker voor mij is als ik even geen sigaretten zie en ruik. Verder kan ik het eigenlijk niet voor me houden, ik vind het fijn om het van mij af te schrijven en met jullie te delen. Het maakt mij sterker en ik ben nu al trots op mijzelf. Dit gaat me zeker lukken!!