het rapport

Ach, ik huppel wel door hoor…. Even vallen en weer opstaan. Iedereen heeft wel iets waar hij of zij mee zit, of wakker van ligt. Zo zit ik ook op het moment in een “rollercoaster” van emoties. Het zijn mijn eigen emoties en voor mij zijn ze heftig en voor een ander zal het minder heftig zijn.

Het volledige rapport met daarin het “vernietigende” oordeel van de psychiaters over mijn bloedeigen zoon heeft er behoorlijk ingehakt. Het rapport omschrijft onze zoon als één of andere debiel. Hij schijnt niets te snappen en is achterlijk. Natuurlijk staat het niet met zoveel woorden in het verslag, maar het had er net zo goed kunnen staan; “Geachte meneer en mevrouw Abbekerk, Uw zoon is autistisch, heeft een ontwikkelingsachterstand en is spoort voor geen meter. Met vriendelijke groet, het GGZ”.

Ja, ik weet dat ik zelf om het onderzoek heb gevraagd en we zijn blij dat er een diagnose uit de computer is gerold, maar het doet pijn, echt pijn. Is het de waarheid wat er op papier staat? Of is het wat de psychiaters hebben geconcludeerd? Het verslag komt namelijk voor ons totaal niet overeen met de waarheid zoals wij die zien. We zien wel dat hij “anders” is. We zien ook dat hij een vorm van autisme heeft. Maar ik zie geen zwakzinnig mannetje. Ik zie een mannetje dat anders denkt, maar best slim genoeg is om dingen te leren, als je hem het juiste puzzelstukje aanreikt. Het zijn maar woordjes op papier en ik heb ze nodig voor de aanvraag van een PGB en rugzakje, maar ze zijn hard en genadeloos. De waarheid lijkt hard, maar is het ook. Ik wil Luke gewoon zien als Luke, maar ik zie nu ook mijn zoon met zijn beperkingen en dit heb ik nog niet eerder gehad. Ik zie nu dingen die anders zijn en die bij zijn beeld horen.

Wilfred is naar twee voorlichtingsavonden over autisme geweest. Ikzelf heb er eentje bezocht, namelijk de laatste. De eerste keer kon ik op het laatste moment niet mee. Nogmaals wordt bij dit soort avonden de waarheid zo hard. We zitten helemaal in het “autistische” wereldje. Het zal allemaal wel zakken, maar voor nu is het pijnlijk.

Verder hebben we wat nieuwe situaties in ons gezin, waar we allemaal erg aan moeten wennen. Nee, geen gekke dingen, maar wel dingen waar we ons allemaal even aan moeten passen. Het komt allemaal wel goed, maar de achtbaan is nog even aan het doorrollen.