Schaamluis

“Kinderziekten met vlekjes”, “koortsstuipen”, “waterpokken”, “griep”, “schaamluis”, “Mam, wat is nou weer schaamluis?” galmt het door de gang van de huisarts. Ik hoor gegiechel vanuit de wachtkamer. Ik begin van schaamte zelf ook te giechelen en leg mijn dochter uit dat we het er thuis wel over hebben. Mijn dochter zit me niet-begrijpend aan te kijken, wat is dat nu meer voor stom antwoord. “Mam, je kunt toch wel vertellen wat schaamluis is?” vraagt ze nogmaals. “Oh, maar ik weet het al….dat is dat je hoofdluis hebt en je enorm schaamt, dan heb je schaamluis!!” vertelt ze mij met haar (eigen)wijze kop. “Zoiets ja,” mompel ik, terwijl ik mijn lachen probeer in te houden. Later leg ik haar uit dat sommige mensen hoofdluis op een andere plek hebben, terwijl ik naar mijn eigen “plekje” wijs. “Oh, okay”, antwoordt ze simpel en laat het verder daarbij zitten. Heerlijk nog die kinderlijke onschuld.