waar blijft de tijd??

Wat is nu een jaar? Wat is nu 12,5 jaar? Echt helemaal niets!

Het is al dik 17 jaar geleden dat ik Wilfred leerde kennen. Hij was niet knap, maar ik vond hem gelijk een lieve jongen. We werden verliefd en twee jaar later woonden wij al samen in een huurhuisje in Enkhuizen. Ik moest het huis uit en Wilfred totaal niet, maar hij wilde mij graag vergezellen als ik op mijzelf ging wonen. Het ging niet zonder slag of stoot, want we waren natuurlijk nog erg jong en het werd gezien als een impulsieve actie. Als ik er nu op terug kijk, waren we ook nog erg jong, maar op dat moment voelde ik me groot en volwassen.

Na drie jaar te hebben samengewoond, besloten we in 1995 om te trouwen. Op 6 juni 1997 na maandenlange voorbereidingen, was het de grote dag. We sliepen bij Wilfred zijn ouders en trouwden vanuit het ouderlijk huis van Wilfred. Is weer eens wat anders en ik had geen ouderlijk huis om uit te trouwen. Het werd een lange, vermoeiende maar prachtige dag. De weergoden waren ons goed gezind en we hadden prachtig mooi weer. ’s Avonds hadden wij een prachtig feest met familie, vrienden en collega’s. Een kleine groep, maar een spetterende avond. Het is en blijft een mooie dag om op terug te kijken.

In datzelfde jaar kochten wij ook ons eerste huis in Bovenkarspel. We hadden al meerdere huizen aan ons neus voorbij zien gaan en voor dit huis wilden wij echt gaan. Het huis was van mijn collega en zodoende wisten wij dat het in de verkoop zou gaan. We zetten onze tanden er in en we hadden het. In oktober betrokken wij als pas getrouwd stel ons eigen huisje.

In 2001 werd ons geluk bezegeld met een kindje. We kregen een dochter. Het was even wennen en aanpassen voor ons, maar na een hele lange tijd konden we genieten. We waren al een echt gezinnetje. In 2004 kregen we een zoon. Ons geluk kon niet meer op, een dochter en een zoon!

In 2008 besloten we om ons huisje te verruilen voor een ruimer huis. Dit verliep ontzettend voorspoedig. We hadden dit huis snel gekocht en ons oude huis werd ook snel verkocht. We hebben enorm veel geluk gehad, want niet veel later stortte de economie in.

In 2009 besloten we tot de aanschaf van een nieuw huisgenootje. Na de poezen werd ons huis opgevrolijkt door de komst van een hondje. Het was voor mij even aanpassen, maar nu is hij niet meer weg te denken uit ons huis. En al is de zin er niet altijd om hem uit te laten, hij hoort erbij.

En zo zijn we dus alweer heel wat jaartjes verder. Voor we het weten zijn we 25 jaar getrouwd. Jeetje, dan ben ik al 47 jaar…..